Welke antibiotica voor furunculosis is beter en effectiever voor de behandeling?

Antibiotica voor furunculosis is een belangrijk onderdeel van complexe therapie en de meest effectieve methode die de snelst mogelijke remedie biedt. Geneesmiddelen met antibacteriële werking zijn vooral onmisbaar in gevallen waar de kook zich in de nek en het hoofd bevindt. Dat wil zeggen, in de nabijheid van belangrijke bloedvaten waardoor een infectie de hersenen kan binnendringen en levensbedreigende complicaties kan veroorzaken.

De belangrijkste reden voor de ontwikkeling van furunculosis is de penetratie van pathogene micro-organismen (stafylokokken) onder de huid. In dit geval is het een gram-positieve stam van Staphylococcus aureus (Staphylococcus aureus). Dit is de meest giftige soort die zich gemakkelijk door de bloedbaan in het lichaam verspreidt en snel nieuwe ontstekingshaarden vormt. Kookt kan op elk deel van het lichaam voorkomen, maar vaker zijn ze gelokaliseerd op het gezicht, de nek, de borst, de rug, in het lies- of axillaire gebied. Laten we uitzoeken welke antibiotica voor furunculosis moeten worden gebruikt, hoe ze op de juiste manier moeten worden gekozen en gebruikt?

Wat is furunculosis?

Furunculosis is een ontstekingsproces van purulent-necrotische aard dat zich ontwikkelt in het haarzakje en de omliggende weefsels beïnvloedt. In de mensen noemen dergelijke purulente opleidingen chiryami.

De kook ziet eruit als een grote, pijnlijke puist, waarvan de binnenkant een etterende inhoud is. Met het verschijnen van een enkele, ongecompliceerde kookbeurt, wordt de behandeling met antibacteriële geneesmiddelen in de regel niet voorgeschreven. In deze gevallen kan de bron van ontsteking worden behandeld met externe middelen (zalven, antiseptica).

Maar wanneer er in de verschillende stadia van ontwikkeling in verschillende delen van het lichaam talrijke zweren verschijnen en er meerdere brandpunten van ontstekingsvorm zijn, diagnosticeren specialisten furu-lose. Als de immuniteit van een persoon verzwakt is, kan de ziekte terugkeren en chronisch worden, wat moeilijk te behandelen is.

In dit geval is het niet alleen nodig om reeds bestaande steenpuisten te behandelen, maar ook om maatregelen te nemen om herinfectie te voorkomen en verdere verspreiding van infecties te voorkomen. Daarom is het gebruik van antibacteriële geneesmiddelen onmisbaar.

Aangezien stafylokokken gemakkelijk in het milieu worden verspreid, kan de ziekte als voorwaardelijk infectieus worden beschouwd. Dat wil zeggen, de infectie kan op een huishoudelijke manier worden opgepikt, maar deze ontwikkelt zich alleen wanneer het lichaam verzwakt is. Met sterke immuniteit kan een persoon een passieve drager worden en zelfs niet vermoeden dat hij is geïnfecteerd met stafylokokken.

Furunculosis: oorzaken en kenmerkende symptomen

We kwamen er dus achter dat de penetratie van stafylokokken de belangrijkste oorzaak van de ziekte is. Maar om het actiever te maken en zijn destructieve werk te beginnen, hebben we provocerende factoren nodig. Deze omvatten:

  • Verzwakking van de immuniteit als gevolg van infectieziekten of chronische ziekten;
  • Endocriene ziekten (metabole stoornissen, diabetes, hormonale insufficiëntie);
  • Avitaminosis (gebrek aan essentiële vitamines en sporenelementen);
  • Schending van persoonlijke hygiëne;
  • Onjuiste voeding, slechte gewoonten;
  • Toegenomen zweten;
  • Mechanische schade aan de huid (bijvoorbeeld microtrauma bij het scheren).

Het belangrijkste symptoom van de ziekte - het uiterlijk op de huid van het ontstekingscentrum (chirya). Op de plaats van de laesie worden zwelling en roodheid van de huid waargenomen, een pijnlijk puistje wordt gevormd met een zich vormende purulente kop. Dit proces gaat vaak gepaard met een algemene verslechtering van de toestand van de patiënt: de temperatuur stijgt, koorts wordt opgemerkt, koude rillingen, hoofdpijn en vermoeidheid. Gedurende een aantal dagen hoopt zich pus op in de ontsteking, na het openen van de kook komt het naar buiten en blijft de zweer in plaats van aan de kook. Ze geneest verder door het weefsel te litteken.

Het grootste gevaar van furunculosis is het risico op het ontwikkelen van levensbedreigende complicaties (purulente meningitis, sepsis, abcessen). Vooral als de steenpuisten zich op die plaatsen (op het hoofd, het gezicht, de nek) bevinden, waar de infectie gemakkelijk in belangrijke bloedvaten terecht kan komen en zich door het lichaam door de bloedbaan kan verspreiden en de hersenen kan binnendringen. In dit geval is er geen ander alternatief dan het gebruik van antibiotica.

Indicaties voor gebruik van antibiotica

Antibioticatherapie wordt voorgeschreven in de volgende gevallen:

  • Als er meerdere, pijnlijke steenpuisten op het lichaam verschijnen;
  • Met furunculose, gecompliceerd door ontsteking van de lymfeklieren;
  • Als de steenpuisten zich in het gezicht, de nek of op het hoofd bevinden;
  • Met terugkerende, chronische purulente furunculose.

Behandeling met antibiotica wordt aangevuld met immunostimulerende geneesmiddelen, voorgeschreven vitaminecomplexen, fysiotherapeutische behandelingen en therapietrouw worden aanbevolen.

Contra

Het gebruik van antibiotische therapie voor furunculosis heeft een aantal contra-indicaties. Dus antibiotica kunnen niet worden voorgeschreven in de volgende omstandigheden:

  • Individuele intolerantie voor antibacteriële middelen;
  • Periode van zwangerschap en borstvoeding;
  • Ernstige schade aan de lever, nieren;
  • Bronchiale astma;
  • Darmziekte;
  • Schimmelziekten van de huid;
  • Open vorm van tuberculose;
  • Ziekten van het cardiovasculaire systeem en bloedvormende organen.

Voorschrijven dat het medicijn een dokter moet zijn, zelfmedicatie is onaanvaardbaar. De specialist zal individueel de dosering van het medicijn en het behandelingsregime selecteren op basis van laboratoriumtests, die worden uitgevoerd om het type infectieus agens te identificeren. In dit geval moet de arts rekening houden met mogelijke contra-indicaties, waardoor ongewenste complicaties worden voorkomen.

Typen en vormen van antibiotica gebruikt bij furunculose

Voor de behandeling van steenpuisten worden de volgende soorten antibiotica gebruikt:

  1. Penicillines. Antibiotica van deze groep zijn effectief tegen de meeste soorten gram-positieve bacteriën. Voor de behandeling van furunculose kan de arts geneesmiddelen voorschrijven zoals Ampicilline, Bicilline, Amoxicilline en Ampioks.
  2. Cefalosporinen. Dit type antibiotica voorkomt de verspreiding van infecties en de penetratie ervan in de zachte weefsels. Van de geneesmiddelen uit de cefalosporine-reeks zijn Cefuroxim, Cefalexin, Cefipime en Cefazolin het populairst.
  3. Macroliden. De werking van antibiotica - macroliden is enigszins verschillend van andere variëteiten. Hun ontvangst wordt aanbevolen in gevallen waarbij het verouderingsproces van steenpuisten gepaard gaat met een koortsachtige staat en een toename van de temperatuur. Macrolide-preparaten die tegelijkertijd een antibacterieel effect hebben, kunnen het ontstekingsproces snel stoppen en werken bovendien op de zachtst mogelijke manier op de darmmicroflora. Maar het nemen van dergelijke antibiotica moet uiterst voorzichtig zijn bij abnormale leverfunctie en nierfunctie, omdat ze zich in het lichaam kunnen ophopen. Macroliden omvatten Azithromycin, Erythromycin, Sumamed, Macropene.

De keuze van een antibioticum dat helpt bij steenpuisten moet worden beslist door een specialist. Hij bepaalt de vorm waarin het antibacteriële middel moet worden aangebracht. Het bestaande behandelingsregime voor furunculosis omvat het gebruik van externe middelen (zalven), oplossingen voor injectie en tabletten voor orale toediening.

Methoden voor het behandelen van steenpuisten met antibiotica

Het standaard behandelingsregime omvat de chirurgische opening van het abces na de rijping. In dit geval zal de chirurg zeker het ontstekingscentrum bedekken met een oplossing van novocaïne met antibiotica. Dit zal helpen om de pijn te stoppen en verdere verspreiding van het purulente proces in het omringende weefsel te voorkomen.

Patiënten zoeken vaak medische hulp al in het stadium van een abces, dat wil zeggen, wanneer purulente ontsteking het smelten van omliggende weefsels en de vorming van een met pus gevulde holte heeft veroorzaakt. In dit geval opent de chirurg het abces en reinigt het de etterende inhoud. Vervolgens wordt de wond behandeld met externe middelen (zalven) met een breed-spectrum antibacteriële component en wordt een steriel verband aangebracht.

Antibiotica voor furunculosis-tabletten worden voorgeschreven in ernstige gevallen wanneer er meerdere recidiverende huiduitslag of zweren zijn gelokaliseerd in die gebieden waar zij een bedreiging vormen voor de gezondheid (hoofd, nek). Bij het voorschrijven van een medicijn moet de arts rekening houden met het type ziekteverwekker. Het is een feit dat veel stammen van stafylokokken resistent zijn geworden tegen bepaalde groepen antibiotica.

Daarom wordt, voordat u een medicijn toewijst, de inhoud van de zweer onderzocht door een laboratorium. Bacteriologisch onderzoek door zaaitechniek maakt het mogelijk om de gevoeligheid van bacteriën voor antibiotica te bepalen. Op basis van de resultaten van de analyse, zal de arts individueel een effectief medicijn kiezen dat zal helpen om snel om te gaan met pathogene microflora.

Na het openen van de puisten op de wond, passen ze altijd verbanden toe gedrenkt in antibacteriële zalf. Voor dit doel worden de volgende medicijnen gebruikt:

  • Zalf Levomekol. Een van de meest populaire medicijnen, gebaseerd op het antibioticum chloramphenicol en methyluracil. Chlooramfenicol vernietigt actief een breed scala aan anaerobe bacteriën en methyluracil stimuleert de functies van het immuunsysteem en zorgt voor een snelle regeneratie van aangetaste weefsels. Het gecombineerde geneesmiddel is bedoeld voor de behandeling van etterende wonden, steenpuisten, zweren en brandwonden. Het gebruik voorkomt verdere infectie en bevordert een snelle genezing van de huid.
  • Fucidine-gel. Het medicijn bevat fusidinezuur, glycerine, zinkoxide en een aantal excipiënten. Het wordt gebruikt in het geval van huidziekten van purulent-inflammatoire aard (inclusief furunculosis). Actief tegen een breed scala aan micro-organismen die resistent zijn tegen andere antimicrobiële middelen. Het vertoont een uitgesproken bacteriostatische werking als gevolg van de onderdrukking van eiwitsynthese in microbiële cellen. Het medicijn is verkrijgbaar in gelvorm en in de vorm van tabletten.
  • Zalf Baktroban (Mupirocin) - een antibacterieel medicijn met een breed werkingsspectrum. Het heeft zichzelf bewezen in relatie tot pathogene microflora die huidinfecties veroorzaakt (waaronder tegen Staphylococcus aureus). De werkzame stof is calciummupirocine, een antibioticum van een nieuwe generatie, dat het resultaat is van biosynthese uit bacteriële culturen. Toont krachtige antibacteriële eigenschappen, vernietigt extern de meeste stafylokokken. Het wordt veel gebruikt bij de behandeling van furunculosis, folliculitis, impetigo en recidiverende bacteriële infecties van zachte weefsels.
  • Baneocine (zalf, poeder) is een gecombineerd middel dat bestaat uit twee antibiotica met een bactericide effect: bacitrocine en neomycine. Het werkingsprincipe is gebaseerd op het blokkeren van de synthese van eiwitten en de celwand van bacteriën. Elke vorm van het medicijn wordt veel gebruikt voor de behandeling van etterende-inflammatoire huidziekten veroorzaakt door gevoelige micro-organismen. Het medicijn gaat goed samen met stammen van Staphylococcus aureus, maar het gebruik ervan kan allergische reacties veroorzaken.

Gebruik voor de externe behandeling van steenpuisten chlooramfenicol, gentamicine, erytromycine, tetracyclinezalf, dioxidine, fucidine, enz. De lijst met lokale antibacteriële middelen is zeer uitgebreid. De keuze van een bepaald medicijn wordt uitgevoerd door de behandelende arts, afhankelijk van de toestand van de patiënt en de ernst van de ziekte.

Behandeling van furunculosis-pillen

Behandeling van de ziekte met antibacteriële geneesmiddelen in tabletvorm wordt uitgevoerd met herhaalde kookpunten en in gevallen waarbij de lokalisatie het kopgebied en het bovenlichaam is. De complexiteit van deze therapie ligt in het feit dat de ziekteverwekker (stafylokok) uiteindelijk resistentie tegen veel antibiotica ontwikkelde. Daarom moet een effectief medicijn worden geselecteerd op basis van microbiologische gevoeligheidstests.

Om dit te doen, moet de specialist de inhoud van de ontsteking afkrabben en naar het laboratorium sturen voor onderzoek. Het resultaat van bacteriologisch zaaien bepaalt de stam van stafylokokken en stelt de arts in staat om een ​​effectief antibacterieel medicijn te selecteren. Tot op heden worden in de medische praktijk maximaal twee dozijn medicijnen in tabletvorm gebruikt die de Staphylococcus-stam MRSA kunnen vernietigen. We vermelden de meest populaire:

  • Lincomycin. Het medicijn met een krachtige bacteriostatische werking, werkt tegen een breed scala van pathogenen. Ontworpen voor de behandeling van purulente huidinfecties (inclusief furunculose). Het begint binnen twee uur na inname te werken. Het medicijn wordt geproduceerd in capsules (250 mg). De arts kiest de dosering afzonderlijk. Gewoonlijk is een enkele dosis voor een volwassene 500 mg. Het moet 3 keer per dag vóór de maaltijd worden ingenomen en worden weggespoeld met voldoende water. Een antibioticum kan allergische reacties, bloeddrukstoten, hoofdpijn, misselijkheid en braken veroorzaken. Het geneesmiddel mag niet worden voorgeschreven aan zwangere vrouwen, vrouwen die borstvoeding geven, jonge kinderen, personen die lijden aan aandoeningen van de lever en de nieren.
  • Cefalexin (Flexin, Keflex) is een antibioticum uit de cefalosporinen-groep. Verkrijgbaar in verschillende doseringsvormen: in poedervorm voor suspensie, capsules (250 mg) en tabletten (250 mg). Het heeft een krachtig bacteriedodend effect op de meeste pathogene bacteriën en stammen van stafylokokken. Het medicijn begint binnen 60 minuten na toediening te werken. Gebruikt om furunculosis, abcessen en pyodermie te behandelen. De dagelijkse dosis is van één tot vier gram, u moet tabletten nemen met regelmatige tussenpozen van 6 uur. Het medicijn kan bijwerkingen veroorzaken in de vorm van aandoeningen van het spijsverteringskanaal, zwakte, duizeligheid, handshake (tremor). Tijdens zwangerschap en borstvoeding mag het antibioticum alleen onder medisch toezicht worden ingenomen.
  • Amoxiclav - een gecombineerd geneesmiddel dat een penicilline-antibioticum bevat - amoxicilline en clavulaanzuur, dat de vernietiging van de werkzame stof voorkomt en toestaat om ziekteverwekkende stammen actief te vernietigen. De standaarddosis voor furunculosis is een Amoxiclav-tablet (375 mg), die om de 8 uur wordt ingenomen. Vóór het nemen van de pil moet worden opgelost in 100 ml water of goed kauwen en drink veel vloeistof. Onder de bijwerkingen van het geneesmiddel zijn aandoeningen van het spijsverteringskanaal (diarree, misselijkheid, braken), allergische reacties (pruritus, soep). Soms kunnen slapeloosheid, duizeligheid, bloedarmoede, migraine en toevallen ontstaan. Het medicijn is gecontraïndiceerd bij laesies van de lever, individuele gevoeligheid. Tijdens de zwangerschap en het geven van borstvoeding kunnen medicijnen worden ingenomen zoals voorgeschreven door een arts en onder zijn controle.
  • Fuzidine - natrium (Fuzidin, Ramitsin). Fuzidin in pilvorm is een laag-toxisch en effectief antibioticum dat stafylokokkeninfecties elimineert, inclusief die welke resistent zijn tegen andere antibacteriële middelen. Het medicijn wordt voorgeschreven voor furunculose, phlegmon, geïnfecteerde wonden, brandwonden. De standaard dosering is van 0,5 tot 1 g van het geneesmiddel, dat drie keer per dag wordt ingenomen, het drinken van melk of water. De behandelingsduur duurt 7 tot 10 dagen. Een antibioticum kan diarree, huiduitslag, misselijkheid, braken of buikpijn veroorzaken. Daarom moet de behandeling plaatsvinden onder toezicht van een specialist.

Welk medicijn de voorkeur geeft, beslist de behandelende arts. Antibiotica voor steenpuisten moeten worden voorgeschreven door een specialist na overleg en onderzoek van de patiënt. In dit geval houdt de arts rekening met veel nuances: de leeftijd en de toestand van de patiënt, het type ziekteverwekker, mogelijke contra-indicaties. Hij beslist ook over de geschiktheid van het gebruik van een medicijn en selecteert individueel de optimale dosering en behandelingsregime.

Het is onaanvaardbaar om zelf te behandelen, het is dus mogelijk om ernstige complicaties uit te lokken en de situatie alleen maar te verergeren. Vooral zorgvuldig moet de behandeling worden benaderd met antibiotica van zwangere vrouwen en kinderen van jongere leeftijd. In dit geval wordt de kwestie van het gebruik van drugs bepaald door de behandelende arts en de therapie onder zijn controle. Vergeet niet dat furunculosis een gevaarlijke ziekte is, dus wacht niet langer op medische hulp.

Behandeling van furunculosis met antibiotica

Furunculosis is een vrij gevaarlijke ziekte. Dit probleem treft niet alleen een klein deel van de huid, veroorzaakt pijn, maar beïnvloedt ook het lichaam als geheel. De ziekte kan behoorlijk ernstige complicaties hebben - sepsis, abces, meningitis. Wat is de kook en de redenen voor hun uiterlijk. Waarom antibiotica voor steenpuisten noodzakelijke behandeling.

Wat is koken

Ontsteking in de middelste laag van de huid, of beter gezegd in de haarzak, veroorzaakt door ziekteverwekkers, gevolgd door ettering, wordt furuncle genoemd.

Huidblisters kunnen verschijnen op elk deel van het lichaam waar sprake is van haar, maar de meest voorkomende plaatsen van lokalisatie zijn de buitenste en binnenste dijen, de lumbale rug, billen, het achterhoofdgedeelte van het hoofd, de nek, het gezicht. Een enkele kook wordt een enkele kook genoemd. Geneeskunde verwijst naar furunculous disease en andere soorten:

  • Carbuncle - meervoudige ontsteking in een deel van de huid. Bij deze ziekte vormen zich zweren in verschillende folliculaire zakken, de ontsteking wordt onder de huid samengevoegd en de laesie kan vrij groot zijn. Kookt rijpt afwisselend, huiddoorbraak kan op verschillende plaatsen tegelijk zijn.
  • Pilonidal sine - dit type kook ontwikkelt zich tussen de billen. Zeer pijnlijke ziekte.
  • Purulente hydradenitis - steenpuisten verschijnen altijd veelvoudig en alleen in het gebied van de oksels en de lies. Bij dergelijke etteringen is er geen necrotische staaf, zoals bij andere soorten furunculose. Het is nutteloos om deze ziekte alleen met medicijnen te behandelen, meestal is chirurgische ingreep vereist, omdat een ontsteking wordt veroorzaakt door het slecht functioneren van de zweetklieren.
  • Cystic acne - verschijnen in de diepe laag van de huid, komen vaak voor in de adolescentie en na hormonale aanpassing van de lichaamspas.

De ziekte wordt veroorzaakt door bacteriën die vaak op de huid van alle mensen voorkomen. Hun aantal mag niet hoger zijn dan 10%. Als, om welke reden dan ook, de beschermende functies van het lichaam of de huid verzwakken, vermenigvuldigen de microben zich. Hun aantal kan 90% bedragen en furunculosis ontwikkelt zich.

Klik hier voor meer informatie over kookvormen.

Factoren die furunculosis van verschillende soorten veroorzaken

Oorzaken van huidziekte kunnen zowel lokaal als systemisch falen van een of meer inwendige organen zijn. De populatie van pathogene bacteriën die etterende abcessen veroorzaken, kan in verband worden gebracht met huidvervuiling, allergieën voor cosmetica, microwonden en wrijven, wat leidt tot een ontstekingsproces in de folliculaire zak.

Externe stimuli kunnen leiden tot de vorming van een kookpunt, bijvoorbeeld wanneer individuele intolerantie voor cosmetica of hygiëneproducten op de huidirritatie optreedt, de beschermende functies van de huid worden verminderd, hetgeen leidt tot een toename van de microbiële populatie, en als resultaat begint het ontstekingsproces.

De diepere factoren verborgen in het lichaam zijn onder meer:

  • Algemene verzwakking van de immuniteit geassocieerd met ziekten van inwendige organen, zenuwziekten, ongezonde voeding of levensstijl. Het menselijke immuunsysteem omvat een aantal organen - de lymfeklieren, de milt, het beenmerg en anderen; al deze organen werken om bacteriën en virussen uit de externe omgeving te bestrijden. Als het lichaam om welke reden dan ook verzwakt is en de lymfocyten de bacteriën niet kunnen weerstaan, begint de ziekte;
  • Aandoeningen in het maagdarmkanaal of de pancreas - onjuist werk in deze organen leidt tot verminderde secretoire functies, de talgklieren kunnen te veel produceren of vice versa een kleine hoeveelheid talg;
  • Hormonale verandering van het lichaam, geassocieerd met natuurlijke leeftijdperioden of hormonale onbalans, gebrek aan progesteron;
  • Ziekten van de lever - als er een staat van intoxicatie in het lichaam is en de lever zijn functies niet aankan, kunnen er zweren verschijnen en wordt deze ziekte geassocieerd met diabetes.

Vanwege deze of diepere redenen wordt een gunstige atmosfeer gevormd voor de reproductie van microben van de soort Staphylococcus, Streptococcus en bepaalde soorten schimmels.

De video toont een deel van het programma, waarin een dermatoloog de oorzaken van steenpuisten op de menselijke huid verklaart.

Stadia van ontwikkeling van de ziekte

Vanaf het moment van vorming van een kleine focus onder de huid en tot de voltooiing van het proces, doorloopt de kook drie fasen:

  1. Onderwijs - een zegel verschijnt onder de huid van rode of rood-paarse kleur, wallen en pijn verschijnen. Tintelingen of jeuk is mogelijk;
  2. Na 3 tot 4 dagen begint de tweede fase - ettering. De kook neemt toe in omvang, etterende vormen binnenin en er verschijnt een staaf. Op het oppervlak van de huid is een roodachtig blauwachtige knobbeltje met een diameter van ongeveer 3 cm met een geelachtige kop zichtbaar. Het proces van de actieve fase gaat gepaard met acute pijn en verslechtering van de algemene toestand - hoofdpijn, zwakte, temperatuurstijging tot 38 graden en hoger. De algemene toestand is gestabiliseerd nadat het ontstoken gebied op zichzelf of met behulp van een chirurgische ingreep barst. Een etterende - necrotische vloeistof, bloeding en een geelgroene steel van pus komen naar de oppervlakte.
  3. De geopende pijler geneest met het normale verloop van de ziekte gedurende nog eens 3-4 dagen, een litteken wordt gevormd op de plaats van de krater.

Alle drie de stadia duren ongeveer 10 dagen, maar soms zijn er complicaties en neemt furunculosis een vorm van femeneus of abces aan. Artsen onderscheiden de soorten furunculosis in de loop van de ziekte - een long (een eenmalig probleem), een chronische vorm en een acute.

In de video vertelt een ervaren dermatoloog in detail over de stadia van de ontwikkeling van steenpuisten en de redenen waarom iemands lichaamstemperatuur stijgt.

Diagnose van furunculosis

Wanneer de eerste symptomen van steenpuisten verschijnen, is het noodzakelijk om een ​​gespecialiseerde specialist te raadplegen - een dermatoloog. Diagnostische procedures zullen beginnen met een gedetailleerd onderzoek, als de ziekte eenmalig is, zal de arts proberen de oorzaken van ontsteking te achterhalen. Deze kunnen veranderingen in cosmetica, recente hypothermie of oververhitting omvatten, waarvan de effecten schade aan de huid waren. Zelfs een nieuw bed of ondergoed gemaakt van synthetische materialen kan het uiterlijk van een kook veroorzaken.

De tweede stap is een dermatoscopie - deze procedure is pijnloos en bestaat uit het onderzoeken van het aangetaste huidoppervlak. Na het identificeren van de veroorzaker van het ontstekingsproces, zal de arts het water terughalen.

Als de ziekte geen enkel geval is en de zweren in een patiënt frequent zijn of als ze veelvoudig zijn, zijn aanvullende tests nodig, waaronder:

  • Laboratorium bloed- en urinetests;
  • Bloedonderzoek voor suiker;
  • Fluorografie, omdat deze ziekte te wijten kan zijn aan tuberculose;
  • Echoscopisch onderzoek van inwendige organen;

Een dermatoloog kan een verwijzing voorschrijven aan andere specialisten, zoals een gastro-enteroloog, longarts of endocrinoloog. Zij kunnen op hun beurt endoscopie of aanvullende bloedtests voorschrijven om hormonale niveaus te detecteren.

Volgens de diagnose kan de behandeling lokaal of complex zijn, inclusief behandeling van de huidziekte zelf en de redenen voor het optreden ervan.

Furunculosis-therapie

Afhankelijk van de diagnose worden etterige ontstekingen van de huid behandeld door medicatie of door chirurgische interventie. De ziekte wordt veroorzaakt door respectievelijk bacteriën en de behandeling van de huid is gericht op het vernietigen van de populatie van pathogene bacteriën, zowel in het lichaam als daarbuiten.

In de meeste gevallen wordt de behandeling van koken met antibiotica voorgeschreven, de keuze van geneesmiddelen door een arts hangt af van de vorm van de ziekte, het type bacteriën dat furunculosis veroorzaakt en het klinische beeld van het verloop van de ziekte.

De belangrijkste indicaties voor het voorschrijven van antibiotica zijn als de kook zich op het gezicht bevindt of als er een gevaar is voor ontsteking van de bloedvaten of lymfeklieren. Als de kook niet één is, met een chronische vorm of meerdere furunculosis. Als kookt abces.

De arts kan beslissen over lokale therapie met zalven en crèmes die antimicrobiële stoffen bevatten en kan medicijnen voorschrijven met orale medicatie. In het laatste geval worden ook hulpgeneesmiddelen voorgeschreven die het werk van de organen normaliseren, die worden beïnvloed door antibacteriële middelen.

Afhankelijk van de locatie van de etterende massa, schrijft de dermatoloog verschillende medicijnen voor:

  • Het gezichtsgebied is de gevaarlijkste plaats voor etterende ontsteking. Afhankelijk van het verloop van de ziekte kan de arts besluiten breedspectrumantibiotica voor te schrijven, zodat complicaties niet starten en om de groei van de kook te voorkomen. Vaak wordt in dergelijke gevallen medicatie oraal gebruikt, begint de therapie in de eerste of tweede fase, zelfs voordat de purulente formaties naar de oppervlakte van de huid komen.
  • Antibiotica voor steenpuisten in de neus worden in 80% van de gevallen voorgeschreven, vooral als het brandpunt van de ontsteking zich op het slijmvlies bevindt. Naast lokale therapie (antiseptische oplossingen), moet een maagzweer ook worden behandeld met antimicrobiële zalven of gels. Als de vorm van de ziekte ernstig is, worden pillen of injecties voorgeschreven.
  • Ontsteking in de liesstreek of acne op het scrotum - de behandeling wordt in twee fasen voorgeschreven. In het eerste stadium, afhankelijk van het stadium en de vorm van het beloop van de ziekte, kunnen intramusculaire injecties worden gegeven om complicaties te voorkomen, de tweede fase is het gebruik van lokale behandeling om de verspreiding van ziekteverwekkers en de genezing van de resterende wond zo snel mogelijk te voorkomen. Bovendien kan fysiotherapie worden voorgeschreven.
  • Kookt in de oksel - antimicrobiële middelen worden voorgeschreven, afhankelijk van het stadium van de ziekte. Therapie is lokaal.
  • Het oor en het gebied eromheen - dergelijke puisten worden behandeld met injecties of geneesmiddelen die via de mond worden ingenomen. Als het abces zich in het oor bevindt, kan het niet met externe middelen worden verwerkt. Omdat het oor zich dicht bij de hersenen bevindt, is de behandeling gericht op de vroege onderdrukking van bacteriën en het voorkomen van de verspreiding van infecties.

Welke antibiotica te nemen wanneer kookt

In totaal worden vijf soorten antimicrobiële stoffen gebruikt voor de behandeling van furunculose. Ze worden geproduceerd in verschillende toedieningsvormen - tabletten, suspensies voor injecties en middelen voor uitwendig gebruik. In de vorm van tabletten of injecties is de penicillinegroep de meest voorkomende. Geneesmiddelen ampicilline, amoxiclav of amoxicilline die al vele jaren succesvol worstelen met bacteriestammen:

  • Streptococcus pneumoniae;
  • Staphylococcus spp;
  • Haemophilus influenzae;
  • Proteus mirabilis;
  • Salmonella spp en andere micro-organismen die ontstekingsprocessen veroorzaken.

De cefalosporinegroep - cefotaxime, ceftriaxon, cefazoline en anderen worden voorgeschreven als stammen van pathogenen resistent zijn tegen de penicillinegroep van geneesmiddelen. Deze medicijnen zijn bestand tegen de bacteriën:

  • Staphylococcus aureus;
  • Streptococcus pyogenes;
  • Enterococcus spp;
  • Propionibacterium;
  • Peptococcus spp;

Tetracycline breedspectrum antimicrobieel middel wordt niet alleen in tabletten gebruikt, maar ook in medicinale zalven en gels.

Levomycetin - een krachtig medicijn met een uitgesproken bacteriostatisch effect. Het wordt gebruikt als de ziekte niet alleen bestand is tegen de penicilline-reeks van geneesmiddelen, maar ook tegen sulfanilamide- en streptomycinepreparaten. Deze medicijnen hebben een vrij groot aantal bijwerkingen, die in geen geval worden voorgeschreven aan zwangere vrouwen, moeders die borstvoeding geven en kinderen.

Zalven zijn verkrijgbaar in tubes of blikjes, de meest populaire antimicrobiële middelen zijn gentamicine zalf, chlooramfenicol zalf, synthomycin zalf, levomekol gel, tetracycline zalf.

Het gebruik van antimicrobiële geneesmiddelen voor furunculose

Afhankelijk van het medicijn voorgeschreven door de arts, is het noodzakelijk om antibiotica te gebruiken volgens een duidelijk voorgeschreven schema. Sla geen medicatie over of onderbreek dit naar eigen goeddunken. Behandeling met de therapie moet ook volgens de instructies van de behandelende arts plaatsvinden.

Ampicilline wordt oraal ingenomen, dat wil zeggen, binnen. Het regime wordt door de arts voorgeschreven, afhankelijk van de ernst en het beloop van de ziekte. De dagelijkse inname van het medicijn mag niet hoger zijn dan 3 gram, zelfs in de meest ernstige gevallen van de ziekte. Het medicijn kan worden voorgeschreven aan kinderen tot 1 maand, maar strikt noodzakelijk. Het risico moet worden gerechtvaardigd. De loop van de behandeling hangt af van het type furunculose en de locatie ervan. Maakt van 5 dagen tot 3 weken.

Bijwerkingen zijn hoofdpijn, leukopenie, toevallen, bloedarmoede. Het medicijn kan niet worden gecombineerd met allopurinol, mogelijke complicaties op de huid - huiduitslag, irritatie. Net als bij de andere antibacteriële geneesmiddelen mogen verschillende groepen antibiotica niet tegelijkertijd worden gebruikt. Overdosis veroorzaakt een sterk effect op het centrale zenuwstelsel, braken, intoxicatie van het lichaam verschijnt.

Het meest effectieve en vaak gebruikte medicijn voor uitwendig gebruik is Levomecol-zalf. Dit medicijn bestaat uit een antibioticum en een immunostimulerende stof. De antimicrobiële component van chlooramfenicol gaat succesvol om met een groot aantal microbiële soorten die ontstekingsprocessen veroorzaken, met name spirocheten, chlamydia en rickettsiae. Actief in de strijd tegen streptokokken en stafylokokken, evenals gramnegatieve en anaerobe bacteriën.

Het tweede actieve ingrediënt - methyluracil stimuleert de uitwisseling van nucleïnezuren, stimuleert de weefselregeneratie en werkt als een ontstekingsremmend middel. De zalf kan op de kompressen op een kompres worden aangebracht of subcutaan worden geïnjecteerd.

We raden u ook aan de instructies voor Trichopolus te bestuderen - een zeer effectief antibacterieel middel.

Behandeling met antibiotica zorgt ervoor dat zwangere vrouwen, vrouwen die borstvoeding geven en ook kinderen worden geassocieerd met bepaalde risico's. Experts raden daarom niet aan om antibacteriële geneesmiddelen oraal in te nemen, alleen het gebruik van externe middelen zoals zalven of gels is toegestaan ​​en oplossingen die een antibioticum bevatten, worden ook gebruikt. Kinderen met furunculosis worden voorgeschreven door een kinderarts. De arts, in het geval van furunculoseziekten, zou het mogelijke positieve effect van het gebruik van het geneesmiddel moeten evalueren, hij zou ongetwijfeld herhaaldelijk de mogelijke negatieve gevolgen en bijwerkingen moeten overschrijden.

Hulpgeneesmiddelen bij het nemen van antibiotica

Antibacteriële geneesmiddelen worden meestal voorgeschreven in een complexe behandeling. Het gebruik van een topische behandeling van etterende abcessen met zalven en gels houdt geen groot risico in. Deze fondsen missen concentratie in het bloed, dus externe fondsen vormen geen bedreiging voor de interne organen. Het enige risico is verslavend, dus je kunt in de apotheek het eerste beschikbare medicijn niet kopen met een antibioticum en het zonder doktersrecept gebruiken. Zalven worden voorgeschreven in combinatie met antiseptische middelen - lotions of alcoholbevattende oplossingen, die worden gebruikt voor het gebruik van de zalf.

Een verscheidenheid aan hulpgeneesmiddelen wordt opgenomen met antibiotica in de vorm van tabletten of injecties. Antimicrobiële stoffen hebben vaak een negatieve invloed op het maag-darmkanaal, dus het complex kan geneesmiddelen zijn die gericht zijn op het herstel van de darm. Antihistaminica helpen allergische reacties op het medicijn te elimineren. Soms, tijdens de furunculose van antibiotica, worden hepatoprotectors voorgeschreven, hun werking is gericht op celregeneratie en herstel van de lever.

Het gebruik van antibiotica is gecontra-indiceerd in de volgende gevallen:

  • Schimmelziekten;
  • Ernstige vormen van hartziekten, nieren, lever;
  • tuberculose;
  • Bronchiale astma;
  • Ernstige allergische reactie op geneesmiddelcomponenten.

conclusie

Furunculosis is een ernstige ziekte die uiterst onaangename gevolgen kan hebben, maar antibacteriële behandeling is niet altijd nodig. In sommige gevallen volstaat het om het dieet en de levensstijl te herzien en slechte gewoonten te laten varen. De terughoudendheid om deze aanbevelingen te volgen kan heel goed tot deze gevolgen leiden.

Brandstoffen uit steenpuisten: drugs, antibiotica, pillen

Furuncle is een infectieuze-ontstekingsziekte die zich ontwikkelt in de haarzakjes, evenals het weefsel dat zich eromheen bevindt, meestal stafylokokkenetiologie. Een nogal onplezierige aandoening die patiënten grote ongemakken bezorgt.

Foto 1 - Furunkul

Tegelijkertijd beginnen de patiënten zelf, niet wetende wat voor soort opleiding ze zijn, het op verschillende manieren te behandelen, waardoor ze de ziekte zelf verergeren. Onder verwijzing naar een specialist kan therapie worden voorgeschreven om in korte tijd van de kook af te komen.

Foto 2 - Zelfbehandeling kan het probleem verergeren

Met een effectieve behandeling verwijdert de patiënt in anderhalve week grote en zware puisten. Chirurgische behandeling wordt toegepast tegen puisten, waarbij zweren worden blootgelegd en gereinigd.

Foto 3 - Je kunt steenkuikens in 1,5 week verwijderen

Van de conservatieve therapie zijn antibiotica natuurlijk de beste remedie, die we later zullen bespreken. Ook zijn velen geïnteresseerd in welk ontstekingsremmend middel kan worden gebruikt.

Foto 4 - Antibiotica - een remedie tegen steenpuisten

Wat toe te passen van kookt

Het belangrijkste in de behandeling van zweren is de snelle rijping van de zweer.

Foto 5 - Het is belangrijk dat de kook rijp is

Om dit te doen, wordt dressing gebruikt, evenals het toepassen van lotions op het gebied van het optreden van steenpuisten met een verscheidenheid aan geneesmiddelen, wat leidt tot een betere reiniging van de wond en ontsteking vermindert.

Gebruik voor het snel gerijpte abces zalf, meestal NSAID's (ontstekingsremmende medicijnen). Ze verminderen de ontsteking van de huid en leiden tot een verbetering van de menselijke conditie.

Foto 7 - Gebruik ontstekingsremmende medicijnen

Medicijnen koken

Antibiotica, antiseptica, ontstekingsremmers en pijnstillers worden altijd gebruikt tegen puisten van specifieke therapie, na een operatie.

Foto 8 - Furuncle chirurgisch verwijderd

Wat voor soort medicijnen effectief zijn, en wat te behandelen of hoe de huid te verdoven, is het noodzakelijk om de arts te vragen, omdat zelfbehandeling strikt gecontra-indiceerd is en kan leiden tot complicaties.

Foto 9 - De arts zal een effectieve behandeling selecteren

In elke apotheek kun je de juiste groepen medicijnen vinden die worden gebruikt als er een kookpunt is.

Foto 10 - Een apotheker in een apotheek zal u vertellen wat u moet gebruiken tegen steenpuisten.

Antibiotica - geneesmiddelen die op een bepaald type bacteriën werken en het spectrum van hun acties kennen, kunnen we actief voorschrijven voor een of andere pathogene flora. Op basis hiervan zijn ze verdeeld in specifieke groepen voor de behandeling van steenpuisten.

Foto 11 - Antibiotica zijn onderverdeeld in groepen

De veroorzakers van deze ziekte kunnen verschillend zijn, dus verschillende groepen van deze geneesmiddelen worden gebruikt:

  • cefalosporinen (cefalexine, cefotaxime, ceftriaxon, ceftazidine); Foto 12 - Ceftriaxon voor infecties
  • tetracyclines; Foto 13 - Tetracycline
  • penicillinen (amoxicilline, ampicilline, amoxiclav); Foto 14 - Amoxiclav
  • macroliden (erytromycine, azithromycine, spiramycine); Foto 15 - Spiramycin
  • fluoroquinolonen (ciprofloxacine, ciprolet, cyfran); Foto 16 - Ciprofloxacine
  • metronidazol, clotrimazol; Foto 17 - Metronidazol
  • lincomycine; Foto 18 - Lincomycin
  • aminoglycosiden (baneocine - zalf); Foto 19 - Baneotsin
  • fucidine (fuzidinezuur); Foto 20 - Fuzidinovyzuur
  • Zinerite (erytromycine + zink). Foto 21 - Erytromycine

Ontstekingsremmers: dimexide, salicylzuur, celestoderm (glucocorticoïden), nimesil, boorzuur.

Foto 22 - Dimexide - ontstekingsremmend middel Foto 23 - Celestoderm - ontstekingsremmend middel

Om het probleem aan te pakken, dan cauterize de kook, evenals na het openen van het resulterende wond, antiseptica kunnen worden gebruikt:

  1. Ichthyol. Ichthyol zalf is een van de meest voorkomende en meest effectieve geneesmiddelen tegen steenpuisten. Het heeft een groot aantal eigenschappen die uitstekend werken met de aangetaste huid. Deze omvatten: regeneratie, verbetering van de bloedcirculatie van de aangetaste huid, antimicrobiële, ontstekingsremmende, verdikkende en uitrekkende pus. Foto 24 - Ihtiol helpt de kook om te rijpen.
  2. Chloorhexidine. Foto 25 - Chloorhexidine - doodt ziektekiemen
  3. Furaciline (furatsilinovy ​​alcohol). Foto 26 - Furaciline - voorkomt dat bacteriën zich verspreiden
  4. Chlorophyllipt. Foto 27 - Chlorophyllipt
  5. Vitaon. Foto 28 - Vitaon
  6. Dioxidine. Foto 29 - Dioxine
  7. Zwavelzuur (zwavel uit steenpuisten wordt niet vaak gebruikt).

Ook kan als anti-ontstekingsmiddel voor huidlaesies, in het bijzonder tijdens de ontwikkeling van een kookpunt, magnesiumsulfaat worden gebruikt, dat door de snelle absorptie van de huid door de huid een sneller effect heeft.

Foto 30 - Magnesiumsulfaat uit steenpuisten

Al deze gereedschappen worden perfect gebruikt voor de behandeling van steenpuisten. Ze vernietigen de ziekteverwekker, verwijderen de ontstekingsreactie, desinfecteren de wond.

Foto 31 - Er zijn veel oplossingen voor het behandelen van steenpuisten

Er zijn andere minder specifieke, maar nog steeds gebruikte geneesmiddelen bij de ontwikkeling van furunculose. Deze omvatten waterstofperoxide, magnesiumoxide, calendula (vooral gebruikt wanneer pus lekt), reddingscrème en andere.

Foto 32 - Creme Redder minder effectief in de strijd tegen steenpuisten

Er zijn ook traditionele methoden die patiënten thuis gebruiken:

  • warme kompressen van paardestaart, uien, koolbladeren, kwark. Deze ingrediënten verzachten het abces en helpen de holte van de pus te reinigen; Foto 33 - Folkmedicijnen helpen tegen koken
  • arnica uit de bergen, hibiscuswortel, kamille-afkooksel dragen bij aan de rijping van de pelsboom. Foto 34 - Kamille-afkooksel bevordert de rijping

Pleisters uit steenpuisten worden ook gebruikt, die antibiotica, ontstekingsremmende, ontsmettingsmiddelen bevatten. Thuis kunnen patiënten de steenpuisten nog steeds verbranden, maar dit werkt pas aan het begin van het proces en dan is het niet aan te raden om dit te doen, omdat het andere bijwerkingen en complicaties kan hebben (verbranding, sepsis).

Foto 35 - De kook aanbranden kan pas helemaal aan het begin zijn

Waarschuwing! Het is niet noodzakelijk om zelfmedicijnen te nemen en de steenpuisten te persen, omdat dit kan leiden tot de ontwikkeling van nadelige effecten, waaronder bijvoorbeeld septische condities.

Antibiotica voor steenpuisten

De vraag rijst: hoe deze infectieuze huidziekte te behandelen?
Ten eerste is de belangrijkste manier om steenpuisten te behandelen het uitvoeren van een chirurgische ingreep (het openen van een abces). Na deze manipulatie in het ziekenhuis leggen zalven op basis van antibiotica, die bijdragen aan de snelle genezing van wonden.

Foto 36 - Het is beter om het abces van de chirurg te openen

Ten tweede, de conservatieve methode van de behandeling van steenpuisten - antibiotica behandeling, die, vanwege het feit dat de veroorzaker van steenpuisten - bacteriën. Welke antibiotica moeten worden ingenomen en welke antibiotica moeten worden behandeld, staan ​​hierboven vermeld.

Foto 37 - Een arts zal u vertellen welke antibiotica u moet nemen

Antibiotica worden vaker in pillen voorgeschreven dan in injecties, omdat het voor de patiënt gemakkelijker is om het abces in de huid effectiever te behandelen. Artsen gebruiken deze medicijnen niet altijd. De absolute indicatie voor het gebruik van antibiotica is verminderde immuniteit (dat wil zeggen, een hoog risico op het ontwikkelen van bacteriëmie).

Foto 38 - Antibiotica voorgeschreven met verminderde immuniteit

Antibiotica tegen de veroorzaker van steenpuisten werken opmerkelijk, en daarom zijn, zoals hierboven vermeld, in de eerste plaats medicamenteuze behandeling tegen huidinfecties.

Maar toch hebben patiënten vragen over deze medicijnen: welke antibiotica moeten worden ingenomen, waaronder welke antibiotica te drinken, en welke injecties, wat beter is om een ​​zalf te gebruiken met antibiotica of antibiotica-tabletten, die het meest effectief zijn, dat is het beste antibioticum uit verschillende groepen.

Foto 40 - Kook op het gezicht Foto 41 - Kook in het oor

Aangezien de meest voorkomende veroorzaker van de kook stafylokokken is, worden antibiotica gebruikt die daarop actief zijn. Deze omvatten: penicillines, cefalosporines, in mindere mate macroliden en fluoroquinolonen.

Foto 42 - Kook op de achterkant

Zalven hebben een groot effect op het aangetaste deel van de huid. De samenstelling van zalven kan bestaan ​​uit antibiotica, ontstekingsremmende, antiseptische middelen.

Foto 43 - Kook op de lip

Lokaal verminderen ze de kliniekontsteking. Uitgebreide behandeling van furuncle omvat lokale en algemene (tabletten). Deze behandeling leidt tot een snel herstel van de patiënt.

Foto 44 - Elke antibioticagroep werkt op zijn veroorzaker

Kookt tabletten

Zoals hierboven vermeld, zijn antibiotica een effectieve remedie tegen steenpuisten. Deze medicijnen vormen een enorme groep geneesmiddelen die in kleine groepen zijn verdeeld, afhankelijk van hun effect op de bacterie en het effect op een bepaald type ziekteverwekker.

Aangezien stafylokokken een frequent veroorzaker van steenpuisten zijn, wordt de therapie uitgevoerd tegen de achtergrond van groepen antibiotica die specifiek op dit pathogeen werken. Daarom moet u precies weten welke pillen u moet drinken.

Verschillende voorbeelden van namen en antibioticumbehandelingsregimes voor steenpuisten kunnen worden gegeven. Afhankelijk van welke pillen te nemen en het zal gebaseerd zijn op hoe je furunculosis moet behandelen met een conservatieve methode met antibiotica:

  • cefalexin-tabletten 4 keer per dag;
  • Amoxicilline: driemaal daags pil (10 dagen);
  • Macroliden worden voorgeschreven als penicillines allergisch zijn:
  • erytromycine - ethylsuccinaat: 3 maal daags via de mond (10 dagen);
  • claritromycine: binnen 2 keer per dag (10 dagen);
  • azithromycine: 1 keer per dag (5-7 dagen);
  • clindamycine: binnen 4 keer per dag (10 dagen).

Veel mensen die met deze vraag worden geconfronteerd, zijn geïnteresseerd in de vraag of het mogelijk is om diclofenac-pillen als ontstekingsremmend middel te gebruiken. Ja, ze worden gebruikt, ook voor etterende ziekten van de huid.

Foto 46 - Diclofenac

Injecties met steenpuisten worden vrij zelden gebruikt, omdat het resultaat van de behandeling beter verwacht kan worden. Artsen gebruiken vancomycine intraveneus, maar vanwege het grote aantal bijwerkingen wordt het alleen in zeldzame gevallen gebruikt.

Foto 47 - Injecties worden zelden gebruikt.

Gebruik ook zalven die antiseptische, antibacteriële, ontstekingsremmende effecten hebben:

  • Antiseptische zalf. In de beginfase van de ontwikkeling van de kook worden antiseptische zalven gebruikt, omdat deze het effect hebben dat de pus wordt "uitgerukt". Deze omvatten - Ichthyol, heparine zalf. Ichthyol zalf is vrij goedkoop en werkt goed op de aangetaste huid. Heparine zalf, naast antiseptische werking, heeft een ontstekingsremmende en pijnstillende werking vanwege de specifieke samenstelling. Foto 48 - Ihtiol zalf Foto 49 - Heparine zalf
  • Antibacteriële zalf. Deze omvatten levomekol, tetracycline zalf. Ze hebben ook een ontstekingsremmende werking, helpen bij het verwijderen van pus uit de bron en reinigen de huid van bacteriën. Foto 50 - Levomekol Foto 51 - Tetracycline
  • Ontstekingsremmende zalf. Vishnevsky-zalf, zinkzalf heeft een zuiver ontstekingsremmend effect. Deze zalven verlichten zwelling en hyperemie, en verdubbelen ook de genezing van de wond. Foto 52 - Zinkzalf

Biergist van steenpuisten

Naast de officiële behandeling van dergelijke zweren, zijn er ook folk-methoden. De meest voorkomende hiervan is het gebruik van biergist. Er zijn veel controverses over hen: "Helpen biergisten met steenpuisten?".

Om dit te begrijpen, moet je eerst begrijpen wat frequente oorzaken tot de vorming van steenpuisten leiden. Ze zijn twee: een schending van het metabolisme (diabetes mellitus) en verminderde immuniteit.

Foto 54 - Brewer's gist reinigt de huid

Biergist perfect verbetert het metabolisme en reinigt de huid. Ze bestaan ​​uit eiwitcomplexen die nodig zijn voor ons lichaam. De samenstelling van de gist bevat vitamines: B, E, PP, H, nucleïnezuren, die het gebrek aan verschillende sporenelementen in het lichaam compenseren.

Foto 55 - Biergist bestaat uit eiwitcomplexen

Meestal wordt biergist gebruikt in combinatie met de hoofdtherapie (antibiotica).
Hoe ze te drinken? Biergist wordt twee keer per dag, een half uur voor de maaltijd gebruikt. Geperst met water of melk. Volwassenen kunnen één eetlepel drinken, voor kinderthee. Voor kinderen is biergist veilig, ze hebben geen gevolgen.

Foto 56 - Biergist genomen met antibiotica

Vanwege het feit dat gist een enorme hoeveelheid nucleïnezuren bevat, is het niet raadzaam om te gebruiken voor mensen op oudere leeftijd of met nieraandoeningen.

Foto 57 - Eet geen biergist met een nieraandoening

Tot slot herinneren we ons dat furuncle een infectieziekte is die het vaakst voorkomt wanneer de hygiëne wordt aangetast, met een bepaalde structuur van de huid (vaker met een vette huid).

Foto 58 - Het kookpunt kan te wijten zijn aan een verhoogde vette huid.

Waarschuwing! Je moet constant je handen na de straat wassen, voordat je gaat eten. Bij de geringste wond dringt de infectie de wond binnen en begint te werken op de omliggende weefsels en later op het organisme als geheel. In het geval van een abces, moet u een arts raadplegen.

Het ontdoen van steenpuisten met antibiotica

Antibiotica voor furunculosis is een onmisbaar hulpmiddel om verdere ontwikkeling van de ziekte te voorkomen. De kook is een ontstekingsproces met zweetklieren, haarzakjes en een aantal weefsels. De ziekte wordt veroorzaakt door Staphylococcus aureus en tast de huid aan in alle gebieden behalve de voetzolen en de voeten.

Antibiotica voor steenpuisten worden voorgeschreven door een arts, na de diagnose van de ziekteverwekker die de ontsteking veroorzaakte.

Oorzaken en behandeling

De belangrijkste reden voor het voorkomen (op het lichaam, onder de arm, in de lies, in de liesstreek en de billen, neus), is de penetratie van een stafylokokkenbacterie. Penetratie van pathogene microflora vindt plaats:

  • in geval van verwondingen van de huid (krassen, wrijving, snijwonden);
  • met ziekten van het endocriene systeem;
  • vermindering van de functionaliteit van het auto-immuunsysteem.

Antibioticatherapie wordt beschouwd als de beste en meest effectieve manier om een ​​infectie te behandelen. Farmaceutische fabrieken produceren een verscheidenheid aan medicinale stoffen die de ontstane ziekte aankunnen. U kunt geneesmiddelen gebruiken in de vorm van tabletten, injecties of zalven.

Indicaties voor het voorschrijven van medicijnen

Antibacteriële therapie wordt voorgeschreven in gevallen van:

  1. De locatie van de abcessen in gezicht en neus - bij afwezigheid van de noodzakelijke behandeling is het in de helft van de gevallen mogelijk dood vanwege het optreden van complicaties (meningitis, encefalitis).
  2. Wanneer de ziekte furunculosis is - wanneer het lichaam een ​​groot aantal steenpuisten is. Terugval en chronisch verloop van de ziekte duiden op een lage functionaliteit van het auto-immuunsysteem.
  3. De locatie van zweren in de liesstreek is gevaarlijk vanwege de nabijheid van de lymfevaten en de bloedsomloop en daarom is het mogelijk dat de infectie zich door het lichaam verspreidt en een septische toestand veroorzaakt.
  4. Als de persoon immunodeficiëntie heeft en chemotherapie ondergaat.
  5. Met complicaties van furunculosis - phlegmon, subcutane abcessen.

Geneesmiddelen dienen strikt te worden ingenomen volgens het behandelingsschema dat door de specialist wordt aanbevolen.

Antibioticabehandeling

Behandeling van de ziekte bereikt het beste effect tijdens complexe therapie en maakt gebruik van de methoden van:

  • immunotherapie - het omvat de middelen om de algemene immuniteit van het lichaam te behouden en de functionaliteit ervan te vergroten;
  • ozontherapie - hiermee kunt u de barrièrefunctie van het lichaam verhogen met behulp van geïnjecteerde zuurstof;
  • drug - omvat verschillende geneesmiddelen die bijdragen aan de onderdrukking van pathogene microflora. Ze omvatten ontstekingsremmende, decongestiva, antibacteriële en pijnstillende middelen.

Het behandelingsregime met geneesmiddelen van de antibioticagroep wordt voorgeschreven door de behandelende arts, onafhankelijk gebruik van medicinale stoffen is onaanvaardbaar.

Voordat antibacteriële geneesmiddelen worden voorgeschreven, wordt een test uitgevoerd voor de resistentie van pathogene microflora. Na het bepalen van de mate van gevoeligheid voor bepaalde geneesmiddelen, wordt een antibioticum voorgeschreven tegen steenpuisten.

Welke antibiotica moeten worden ingenomen bij de behandeling van steenpuisten? Voor de behandeling van de ziekte worden breedspectrumgeneesmiddelen gebruikt en de effectieve omvatten:

  • penicillinegroep;
  • macroliden;
  • cefalosporinen;
  • aminoglycosiden;
  • tetracyclines.

De belangrijkste indicaties voor het gebruik van antibacteriële middelen zijn:

  • stabiele huidlaesies met meerdere foci van ziektelokalisatie (furunculosis);
  • etterende uitslag in het gezicht;
  • Gecompliceerde aandoeningen - abcessen, lymfadenopathie, etc.

Bij het selecteren van de noodzakelijke middelen houdt de specialist rekening met de leeftijd en het lichaamsgewicht van de zieke, de algemene toestand van zijn lichaam, allergische reacties op antibiotica, chronische ziekten die in de geschiedenis aanwezig zijn.

Macrolide subgroep

De werking van deze subgroep is een overtreding van de synthese van een eiwit van een vreemde cel, met bacteriostatische (in lage concentraties) of bacteriedodende (bij hoge) effecten. De meest voorkomende zijn:

Farmacologische substanties zijn verkrijgbaar in tablet-, capsule-, granulaire, poedervormen. De positieve eigenschappen van deze medicijnen zijn:

  • hoog rendement in relatie tot verschillende soorten pathogenen (bacteriën);
  • laag toxiciteitsniveau;
  • goed verdragen door de zieke;
  • mogelijkheid van gebruik in de kinderperiode;
  • toestemming om te gebruiken in de periode van uitvoering;
  • veiligheid.

Een subgroep van macroliden wordt aanbevolen voor gebruik in de primaire stadia van de ziekte. Geneesmiddelen versnellen het genezingsproces en voorkomen de ontwikkeling van mogelijke complicaties - etterig abces, sepsis. Ernstige graden van de ziekte vereisen de injectie van medicijnen - voor snelle penetratie in de bloedsomloop.

Penicilline subgroep

Om van steenpuisten af ​​te komen, worden beschermde penicillines gebruikt - vernietigend de celwandstructuur van pathogene micro-organismen. Je kunt antibiotica gebruiken:

  • "Clavulaanzuur";
  • "Ampicilline" - 20 tabletten per verpakking, 250 mg;
  • "Amoxicilline";
  • "Ekoklav";
  • "Medoklav";
  • "Oksamp";
  • "Augmentin";
  • "Augmentin";
  • "Penicilline";
  • "Penicilline";
  • "Ampioks";
  • Flemoxine Solutab;
  • "Femoklav".

Penicillines worden gebruikt in de strijd tegen steenpuisten vanaf het begin van de ontdekking van een medicinale stof tot het heden. Een remedie voor chiria wordt aanbevolen na het raadplegen van een arts.

Cephalosporine Subgroep

Furunculosis kan worden genezen met cefalosporines. Preparaten voorkomen de verspreiding en penetratie van bacteriën in de binnenste lagen van de dermis. Deze omvatten:

  • "Cefuroxime";
  • "Tsefipim";
  • "Cefazolin";
  • "Cephalexin";
  • "Ciprofloxacine" wordt vaak voorgeschreven 1000 mg, meer precies, 500 mg tweemaal daags.

Voor de behandeling van furunculose zijn ze de meest effectieve remedie. De medicijnen zijn moderne antibiotica en de mogelijke weerstand van microflora daarop is minimaal. Vitaminen met furunculosis moeten worden voorgeschreven bij gebruik van antibiotica.

Subgroep van actuele medicatie

Naast interne toediening wordt een groep geneesmiddelen uit een reeks antibiotica uit een kookpunt lokaal aangebracht, in de vorm van zalven. In de moderne geneeskunde worden gebruikt:

"Levomekol" is geïndiceerd voor de purulent-necrotische fase van de aandoening, het is verboden bij het bepalen van een individuele allergische reactie. Zalven worden toegepast op katoenen gaasverbanden en bevestigd op de huidletsels op de grond. Tetracycline als een zalf wordt in de meeste gevallen voorgeschreven.

In sommige gevallen wordt het medicijn direct in het wondoppervlak geïnjecteerd, in gevallen van een abces. Dressings veranderen dagelijks.

Andere antibiotica

Gebruikt voor de behandeling van steenpuisten:

  • "Chlooramfenicol";
  • "Lincomycin";
  • "Fucidinum";
  • "Tetracycline";
  • "Fuzidin";
  • "Chloramphenicol".

Met zweren kunt u medicijnen drinken in de vorm van tabletten en soms moet u injecties doen. De keuze van het type medicatie hangt af van de mate van verwaarlozing van de ziekte en de leeftijd van de patiënt. In de kinderperiode worden tabletformulieren minder vaak toegewezen - peuters ontkennen tablets. Tetracycline wordt vaker gebruikt in de vorm van tabletten of zalven.

Principes van het nemen van medicatie

Het voorschrijven van medicijnen gebeurt uitsluitend door de aanwezige dermatoloog. De belangrijkste contra-indicaties voor het gebruik van antibiotische therapie zijn:

  • perioden van zwangerschap en voeding;
  • psoriasis;
  • eczeem;
  • individuele allergische reactie op antibiotica;
  • overtreding van de functionaliteit van de lever.

Geneesmiddelen op basis van zalven worden als veiliger beschouwd - ze hebben een minimaal aantal bijwerkingen, er is geen systemisch effect en het gebruik ervan vereist geen specifieke voorbereiding.

Medicijntabletten kunnen negatieve effecten hebben op het maag-darmstelsel. Lokale vormen van medicijnen worden niet gebruikt bij de vorming van steenpuisten op het gezicht - misschien af ​​en toe een verzachting van de necrotische staaf en de verdere verspreiding van etterende bacteriën.

Na het innemen van de pillen, is het nodig om de interne microflora van het lichaam te herstellen, met behulp van eubiotica. Bij gebruik van meerdere geneesmiddelen is een analyse van de compatibiliteit en perceptie van deze stoffen door het lichaam verplicht.

Basisregels voor het nemen van medicijnen:

  1. Medicijnen innemen zonder tijdverlies - het actieve bestanddeel van een antibioticum moet zich in het bloed ophopen en een zekere concentratie hebben.
  2. Het wordt niet aanbevolen om alcoholhoudende dranken te gebruiken - alcohol vernietigt farmacologische geneesmiddelen.
  3. Het is verboden om de aanbevolen dosering en het medicijn zelf te veranderen.
  4. Als er een allergische reactie optreedt, stop dan met het innemen van de medicatie en raadpleeg uw arts.
  5. Probiotica mogen niet worden gebruikt tijdens het gebruik van farmacologische middelen - ze worden gebruikt na antibioticatherapie.

Elke afwijking van het voorgestelde behandelingsregime zal leiden tot falen van de behandeling en kan complicaties van furunculose veroorzaken. Antibiotica en alcohol zijn niet compatibel - bij eenmalig gebruik van alcoholische dranken moet het hele verloop van de behandeling opnieuw worden uitgevoerd.

Resultaten en antwoorden op vragen

Meerdere steenpuisten worden met antibiotica genezen, maar het proces duurt lang. Kinderen kunnen alleen medicinale stoffen krijgen volgens het schema voorgeschreven door de kinderarts. Zelf-voorschrijvende medicijnen zijn onaanvaardbaar.

Als een specialist een schema heeft voorgeschreven dat een allergische reactie bij een kind veroorzaakte, moet de behandelingskuur worden gewijzigd. U kunt opnieuw om advies vragen en duidelijk maken dat het geneesmiddel bijwerkingen veroorzaakt.

  1. Zorg ervoor dat u alle pillen gebruikt die zijn voorgeschreven door een arts? Drink medicijnen voor de voorgeschreven tijd van opname - de kook zal niet worden genezen door de behandeling te onderbreken.
  2. Wat is het beste antibioticum? Degene die het gebruik van de dokter heeft aanbevolen. Vergeet niet om vitaminen te drinken samen met antibiotica.
  3. Ik drink medicijnen en kookt meer. Bij een sterke toename van abcessen is een bezoek aan een dermatoloog verplicht.

Als antibacteriële therapie niet heeft geholpen in de strijd tegen de ziekte, wordt de zieke opgenomen in het ziekenhuis voor verdere behandeling.

Voor Meer Informatie Over De Behandeling Van Acne