Antibiotica voor etterende wonden - die het meest effectief zijn, een herziening van geneesmiddelen

Als de wond ontstoken is, betekent dit dat het proces van celdood is begonnen, waardoor de pus zich gaat ophopen. Zulke schade wordt purulent genoemd en de belangrijkste symptomen van het ontstekingscentrum verborgen in de wondholte zijn oedeem, roodheid en pijn.

Tenslotte is de farmacologie van vandaag ver vooruit gegaan, en moderne medicijnen laten toe snel suppuratie te stoppen en de ontwikkeling van complicaties door etterende wonden te voorkomen. Het hangt allemaal af van hoe snel de behandeling zal zijn en of de medicijnen op de juiste manier worden gekozen.

Wat is een gevaarlijke etterende wond?

Meestal treedt een etterende wond op na uitwendige beschadiging van de huid met doordringende, snijdende of gescherpte voorwerpen.

Minder vaak komen wonden alleen voor in het menselijk lichaam, in de vorm van interne abcessen die proberen uit te breken (furunculosis, lymfadenitis, enz.).

Verwaarlozing van de middelen voor primaire behandeling van wonden, gelijktijdige chronische ziekten en lage immuniteit - dit alles kan ontsteking van het beschadigde weefsel veroorzaken.

Als bovendien de wondbehandeling niet kwalitatief en niet tijdig werd uitgevoerd, dan is het getroffen gebied geïnfecteerd met bacteriën:

  • Mtafilokokka;
  • Mtreptokokka;
  • Intestinale of Pseudomonas aeruginosa.

Het ontstoken gebied kan een secundaire infectie veroorzaken wanneer andere organen door bacteriën worden aangetast.

Allereerst wordt de bloedsomloop getroffen en kan het mondiale purulente proces leiden tot sepsis (bloedinfectie). Botten kunnen ook lijden aan een pathologisch proces in de weefsels, omdat osteomyelitis de belangrijkste complicatie is van wonden van de ledematen (purulent proces in de botten en het beenmerg).

Onmiddellijke behandeling is een eerste vereiste om de ontwikkeling van bacteriën in de etterende focus snel te stoppen.

Wat te doen als er sprake is van ettering in de wond?

Een wond waarbij het proces van weefselnecrose al is begonnen, kan niet alleen met antiseptica worden behandeld. Zelfs de hoogste kwaliteit ligatie en behandeling van etterende wonden met speciale oplossingen garandeert niet dat er geen complicaties zullen optreden.

Het chirurgische proces van het repareren van beschadigd weefsel omvat de volgende maatregelen:

  1. Het verwijderen van dode cellen en het schoonmaken van de wond van de pus;
  2. Het stoppen van het ontstekingsproces met antibacteriële therapie;
  3. Het stoppen van de ontwikkeling van pathogene microflora door externe middelen;
  4. Fysiotherapie, stimulering van weefselgenezing;

De accumulatie in het wondexsudaat is kenmerkend voor ontsteking. Elementen van dode cellen en de opeenhoping van bacteriën - dit is pus. Voordat u een ontsteking met medicatie gaat behandelen, moet u de wond van exsudaat verwijderen. Om opnieuw te puseren zich niet ophopen in de holte, vereist frequent spoelen of drainage.

Antibiotische zalven zijn gericht op het voorkomen van verdere vermenigvuldiging van bacteriën in de wond en het stoppen van het ontstekingsproces. Externe preparaten moeten worden gebruikt in de vroege stadia van de behandeling van etterende wonden. Aangezien het aan het begin van de ontsteking onmogelijk is om de bacteriële flora te bepalen, die de bron is van het purulente proces, gebruik dan een breed spectrum zalf.

  • penicilline;
  • tetracycline;
  • cefalosporine;
  • Synthetische antibiotica.

Bij ernstige wonden en de dreiging van complicaties is het noodzakelijk om externe antibioticatherapie te combineren met interne antibiotica.

De wond woekert, doet pijn, er is een sterke zwelling, hoe te behandelen?

Afhankelijk van de toestand van de patiënt, wordt antibiotische therapie voorgeschreven. Het moet echter duidelijk zijn dat antibiotica de chirurg niet volledig kunnen vervangen. U moet weten wanneer en hoe u de wond moet behandelen, terwijl de ettering niet erg duidelijk is.

In het beginstadium worden zalven en crèmes met antibiotica aangebracht op de behandeling van etterende wonden. Antibiotica voor orale toediening worden gebruikt in de vorm van tabletten of injecties ten behoeve van profylaxe in de vroege stadia van ontsteking, en voor therapeutische doeleinden met de dreiging van complicaties. Er moet echter worden begrepen dat de mogelijkheden van antibiotica beperkt zijn.

Patiënten overschatten vaak de mogelijkheid van antibiotica en zoeken later hulp zonder zich te realiseren dat purulente laesies in een complex moeten worden behandeld.

En alleen in de vroege stadia, zonder een grote hoeveelheid exsudaat te accumuleren, zal de wond genezen zonder de medewerking van de chirurg.

Om een ​​patiënt met een etterende wond te genezen, is het bovendien noodzakelijk om te begrijpen welk pathogeen ontsteking heeft veroorzaakt.

Het is niet ongebruikelijk dat patiënten zelfstandig verouderde eerste generatie antibiotica gebruiken in de strijd tegen nieuwe bacteriestammen. Tegelijkertijd is de adequaatheid van de behandeling uitgesloten, en een zalf of pillen die niet het gewenste effect hebben, brengen de patiënt ook schade toe.

Zijn alle antibiotica effectief bij de behandeling van etterende wonden?

Van alle oorzaken van ontsteking en ettering in de wonde neemt stafylococcus de hoofdplaats in. En het is dit type bacteriën dat meestal het best resistent blijkt tegen antibiotica van de "eerste generatie" uit de penicilline-, streptomycine- en tetracyclinegroepen.

Andere pathogenen omvatten Gram-negatieve bacteriën:

  • E. coli;
  • Proteus;
  • Pseudomonas aeruginosa.

Voorwaardelijk pathogene micro-organismen, waaronder anaeroben (kunnen zich in een vacuüm ontwikkelen), kunnen ook een veroorzaker van ontstekingen worden en ettering in de wond veroorzaken. Deze soort vertoont echter een hoge weerstand tegen een groot aantal antibiotica.

Vanwege deze feiten, moeten antibiotica van de tweede en volgende generaties worden gekozen voor de behandeling van etterende wonden. Tegelijkertijd hebben gecombineerde geneesmiddelen die op verschillende soorten ziekteverwekkers werken een speciaal effect. Dit is vooral belangrijk bij de behandeling van ettering zonder de weerstand van de flora te bepalen.

We raden aan om te lezen:

De beste antibacteriële zalven voor een snelle genezing van wonden;

Welk antibioticum kan een etterende wond helpen genezen?

Bij het voorschrijven van antibiotische therapie, is het noodzakelijk om niet alleen rekening te houden met de resistentie van antibiotica. Elk medicijn heeft zijn voor- en nadelen in behandeling. Over de mogelijkheden van verschillende soorten gesprekken verder.

penicilline

Het natuurlijke antibioticum "benzylpenicilline" heeft zijn activiteit al tegen veel bacteriën verloren. In de moderne wereld worden semi-synthetische varianten gebruikt, die een breed werkingsspectrum op verschillende micro-organismen vertonen.

  • Oxacilline (Ampioks);
  • ampicilline;
  • Carbenicilline (Sekuropen) en anderen.

cefalosporine

Synthetische geneesmiddelen van de eerste en tweede generatie op basis van cefalosporinen - dit is cefazoline, cefalexine en cefuroxim zijn effectief tegen etterende infecties veroorzaakt door stafylokokken. Ze worden gebruikt om de streptokokken- en pneumokokkenflora te vernietigen, evenals in gevallen van enterobacteriën.

Er moet rekening worden gehouden met het feit dat micro-organismen snel resistent zijn tegen deze geneesmiddelen, waardoor verbeterde vormen van synthetische antibiotica op de farmaceutische markt verschijnen.

Tegenwoordig worden de nieuwste geneesmiddelen, de cefalosporinen van de "derde en vierde generatie", actief gebruikt:

aminoglycosiden

De eerste antibiotica van deze groep zijn streptomycine en de variëteiten ervan: kanamycine, neomycine. Als gevolg van de ongecontroleerde inname nam hun effectiviteit tegen stafylokokken, Escherichia coli, Proteus, Klebsiel en Shigella echter aanzienlijk af vanwege de resistentie die door deze micro-organismen werd geproduceerd.

Geneesmiddelen van de derde generatie zijn minder toxisch dan streptomycine en gentamicine. Ze zijn effectief tegen stafylokokken, enterokokken, streptokokken en andere anaerobe bacteriën.

Dit zijn medicijnen zoals:

tetracycline

Preparaten van deze groep antibiotica kunnen met recht "huid" worden genoemd, omdat ze effectief zijn in het bestrijden van verschillende bacteriële huidlaesies, inclusief die met etterende wonden.

erytromycine

Erytromycine helpt patiënten te behandelen in gevallen waarin de bacteriële flora resistent is tegen andere antibiotica (penicillines, gentamicine, tetracycline). De effectiviteit neemt toe in combinatie met tetracyclines.

fuzidin

Deze antibacteriële substantie gaat heel effectief om met purulente infecties. Omdat dit type antibioticum erg goed is en diep in het weefsel doordringt, wordt het voornamelijk in de vorm van zalf gebruikt.

Zalf voor uitwendig gebruik met antibioticum

Overweeg de meest populaire zalven, waaronder een antibioticum dat de groei van verschillende micro-organismen kan onderdrukken. Allereerst zijn de meest effectieve van hen zalven met een gecombineerde samenstelling. Al deze geneesmiddelen in de vroege stadia van de behandeling geven het meest positieve resultaat, omdat ze werken op verschillende soorten micro-organismen en sommige zelfs op virussen.

Baneotsin

Gecombineerd antimicrobieel geneesmiddel voor externe behandeling van wonden, brandwonden, infectieuze huidziekten. De samenstelling van de zalf omvatte twee antibiotica die tot verschillende groepen behoorden:

  • Neomycinesulfaat (aminoglycoside);
  • Bacitracine (polypeptide-antibioticum).

Positieve kenmerken: zalf is effectief tegen een groot aantal micro-organismen. Onderdrukt ook fuzobakterii en actinomycetes. De gecombineerde samenstelling van het geneesmiddel door de synergie van twee antibiotica werkt goed tegen stafylokokken.

Nadelen: het medicijn is giftig. Het kan niet worden gebruikt op grote delen van de huid, maar ook bij patiënten met een gestoorde lever- en nierfunctie. Het kan niet worden gecombineerd met andere antibiotica die in de groep van aminoglycosiden zitten. Het is vermeldenswaard dat sommige bacteriën al in staat zijn resistentie tegen neomycine te ontwikkelen.

We raden aan om te lezen:

Levomekol Zalf

Het medicijn kan worden toegeschreven aan de gecombineerde antibacteriële geneesmiddelen. De zalf bevat een synthetisch antibioticum - chlooramfenicol (levometsitine) en een stof die de weefselregeneratie verhoogt - methyluracil.

De zalf vertoont hoge prestaties tegen een verscheidenheid aan bacteriën (spirocheten, rickettsia, chlamydia), micro-organismen van welk type dan ook.

Positieve kenmerken: Het belangrijkste voordeel van Levomekol is dat het werkt, zelfs als er pus in de wond zit. In tegenstelling tot bijvoorbeeld lincomycine zalf, hoeft een wond niet te worden gereinigd van pus voordat Levomekol wordt gebruikt en necrotisch weefsel wordt verwijderd.

Om de positieve eigenschappen van de zalf toe te voegen, kunt u het feit toevoegen dat het de regeneratie versnelt, wallen verwijdert. Dit alles maakt Levomekol een van de meest effectieve synthetische medicijnen om verschillende ontstekingen te bestrijden. De zalf is effectief voor de volgende huidlaesies:

  • Ontstoken wonden met etteringen;
  • brandwonden;
  • Purulente inflammatoire dermatitis;
  • zweren;
  • Kookt.

De zalf kan worden gebruikt onder steriele verbanden, maar ook rechtstreeks in de wondholten via een injectiespuit.

Gentamicin Zalf

De samenstelling van deze zalf omvat een natuurlijk voorkomend antibioticum gentamicine, een lid van de "andere antibiotica" subgroep, evenals een vasoconstrictor. Antimicrobiële activiteit van het middel is gericht op gram-positieve micro-organismen en sommige virussen.

Zalf wordt veel gebruikt bij pyodermie, wonden met een groot schadeoppervlak, met verschillende pustuleuze ontstekingen van de met eczeem geïnfecteerde huid. Het medicijn is praktisch niet-toxisch, dus het wordt met succes gebruikt bij de behandeling van rhinitis en ontsteking van het neusslijmvlies. Effectief bij trofische ulcera en doorligwonden.

Fuziderm (vergelijkbaar met Fucicort)

Antibacterieel geneesmiddel waarvan het werkzame bestanddeel behoort tot natuurlijke antibiotica - fusidinezuur (groep "andere antibiotica"). Zalf "Fuziderm" voorgeschreven voor de stabiliteit van stafylokokken voor andere antibacteriële geneesmiddelen. Het is effectief bij de volgende wond- en ontstekingslaesies van de huid met infectie:

  • Brandwonden en wonden;
  • Alle soorten eczeem (inclusief geïnfecteerd en secundair);
  • Secundaire dermatitis;
  • psoriasis;
  • Acne.

De zalf dringt door de diepe onderhuidse lagen en verspreidt zich door de weefsels. Het belangrijkste kenmerk: het effect van het product na applicatie duurt tot 8-10 uur.

Welke antibiotica voor furunculosis is beter en effectiever voor de behandeling?

Antibiotica voor furunculosis is een belangrijk onderdeel van complexe therapie en de meest effectieve methode die de snelst mogelijke remedie biedt. Geneesmiddelen met antibacteriële werking zijn vooral onmisbaar in gevallen waar de kook zich in de nek en het hoofd bevindt. Dat wil zeggen, in de nabijheid van belangrijke bloedvaten waardoor een infectie de hersenen kan binnendringen en levensbedreigende complicaties kan veroorzaken.

De belangrijkste reden voor de ontwikkeling van furunculosis is de penetratie van pathogene micro-organismen (stafylokokken) onder de huid. In dit geval is het een gram-positieve stam van Staphylococcus aureus (Staphylococcus aureus). Dit is de meest giftige soort die zich gemakkelijk door de bloedbaan in het lichaam verspreidt en snel nieuwe ontstekingshaarden vormt. Kookt kan op elk deel van het lichaam voorkomen, maar vaker zijn ze gelokaliseerd op het gezicht, de nek, de borst, de rug, in het lies- of axillaire gebied. Laten we uitzoeken welke antibiotica voor furunculosis moeten worden gebruikt, hoe ze op de juiste manier moeten worden gekozen en gebruikt?

Wat is furunculosis?

Furunculosis is een ontstekingsproces van purulent-necrotische aard dat zich ontwikkelt in het haarzakje en de omliggende weefsels beïnvloedt. In de mensen noemen dergelijke purulente opleidingen chiryami.

De kook ziet eruit als een grote, pijnlijke puist, waarvan de binnenkant een etterende inhoud is. Met het verschijnen van een enkele, ongecompliceerde kookbeurt, wordt de behandeling met antibacteriële geneesmiddelen in de regel niet voorgeschreven. In deze gevallen kan de bron van ontsteking worden behandeld met externe middelen (zalven, antiseptica).

Maar wanneer er in de verschillende stadia van ontwikkeling in verschillende delen van het lichaam talrijke zweren verschijnen en er meerdere brandpunten van ontstekingsvorm zijn, diagnosticeren specialisten furu-lose. Als de immuniteit van een persoon verzwakt is, kan de ziekte terugkeren en chronisch worden, wat moeilijk te behandelen is.

In dit geval is het niet alleen nodig om reeds bestaande steenpuisten te behandelen, maar ook om maatregelen te nemen om herinfectie te voorkomen en verdere verspreiding van infecties te voorkomen. Daarom is het gebruik van antibacteriële geneesmiddelen onmisbaar.

Aangezien stafylokokken gemakkelijk in het milieu worden verspreid, kan de ziekte als voorwaardelijk infectieus worden beschouwd. Dat wil zeggen, de infectie kan op een huishoudelijke manier worden opgepikt, maar deze ontwikkelt zich alleen wanneer het lichaam verzwakt is. Met sterke immuniteit kan een persoon een passieve drager worden en zelfs niet vermoeden dat hij is geïnfecteerd met stafylokokken.

Furunculosis: oorzaken en kenmerkende symptomen

We kwamen er dus achter dat de penetratie van stafylokokken de belangrijkste oorzaak van de ziekte is. Maar om het actiever te maken en zijn destructieve werk te beginnen, hebben we provocerende factoren nodig. Deze omvatten:

  • Verzwakking van de immuniteit als gevolg van infectieziekten of chronische ziekten;
  • Endocriene ziekten (metabole stoornissen, diabetes, hormonale insufficiëntie);
  • Avitaminosis (gebrek aan essentiële vitamines en sporenelementen);
  • Schending van persoonlijke hygiëne;
  • Onjuiste voeding, slechte gewoonten;
  • Toegenomen zweten;
  • Mechanische schade aan de huid (bijvoorbeeld microtrauma bij het scheren).

Het belangrijkste symptoom van de ziekte - het uiterlijk op de huid van het ontstekingscentrum (chirya). Op de plaats van de laesie worden zwelling en roodheid van de huid waargenomen, een pijnlijk puistje wordt gevormd met een zich vormende purulente kop. Dit proces gaat vaak gepaard met een algemene verslechtering van de toestand van de patiënt: de temperatuur stijgt, koorts wordt opgemerkt, koude rillingen, hoofdpijn en vermoeidheid. Gedurende een aantal dagen hoopt zich pus op in de ontsteking, na het openen van de kook komt het naar buiten en blijft de zweer in plaats van aan de kook. Ze geneest verder door het weefsel te litteken.

Het grootste gevaar van furunculosis is het risico op het ontwikkelen van levensbedreigende complicaties (purulente meningitis, sepsis, abcessen). Vooral als de steenpuisten zich op die plaatsen (op het hoofd, het gezicht, de nek) bevinden, waar de infectie gemakkelijk in belangrijke bloedvaten terecht kan komen en zich door het lichaam door de bloedbaan kan verspreiden en de hersenen kan binnendringen. In dit geval is er geen ander alternatief dan het gebruik van antibiotica.

Indicaties voor gebruik van antibiotica

Antibioticatherapie wordt voorgeschreven in de volgende gevallen:

  • Als er meerdere, pijnlijke steenpuisten op het lichaam verschijnen;
  • Met furunculose, gecompliceerd door ontsteking van de lymfeklieren;
  • Als de steenpuisten zich in het gezicht, de nek of op het hoofd bevinden;
  • Met terugkerende, chronische purulente furunculose.

Behandeling met antibiotica wordt aangevuld met immunostimulerende geneesmiddelen, voorgeschreven vitaminecomplexen, fysiotherapeutische behandelingen en therapietrouw worden aanbevolen.

Contra

Het gebruik van antibiotische therapie voor furunculosis heeft een aantal contra-indicaties. Dus antibiotica kunnen niet worden voorgeschreven in de volgende omstandigheden:

  • Individuele intolerantie voor antibacteriële middelen;
  • Periode van zwangerschap en borstvoeding;
  • Ernstige schade aan de lever, nieren;
  • Bronchiale astma;
  • Darmziekte;
  • Schimmelziekten van de huid;
  • Open vorm van tuberculose;
  • Ziekten van het cardiovasculaire systeem en bloedvormende organen.

Voorschrijven dat het medicijn een dokter moet zijn, zelfmedicatie is onaanvaardbaar. De specialist zal individueel de dosering van het medicijn en het behandelingsregime selecteren op basis van laboratoriumtests, die worden uitgevoerd om het type infectieus agens te identificeren. In dit geval moet de arts rekening houden met mogelijke contra-indicaties, waardoor ongewenste complicaties worden voorkomen.

Typen en vormen van antibiotica gebruikt bij furunculose

Voor de behandeling van steenpuisten worden de volgende soorten antibiotica gebruikt:

  1. Penicillines. Antibiotica van deze groep zijn effectief tegen de meeste soorten gram-positieve bacteriën. Voor de behandeling van furunculose kan de arts geneesmiddelen voorschrijven zoals Ampicilline, Bicilline, Amoxicilline en Ampioks.
  2. Cefalosporinen. Dit type antibiotica voorkomt de verspreiding van infecties en de penetratie ervan in de zachte weefsels. Van de geneesmiddelen uit de cefalosporine-reeks zijn Cefuroxim, Cefalexin, Cefipime en Cefazolin het populairst.
  3. Macroliden. De werking van antibiotica - macroliden is enigszins verschillend van andere variëteiten. Hun ontvangst wordt aanbevolen in gevallen waarbij het verouderingsproces van steenpuisten gepaard gaat met een koortsachtige staat en een toename van de temperatuur. Macrolide-preparaten die tegelijkertijd een antibacterieel effect hebben, kunnen het ontstekingsproces snel stoppen en werken bovendien op de zachtst mogelijke manier op de darmmicroflora. Maar het nemen van dergelijke antibiotica moet uiterst voorzichtig zijn bij abnormale leverfunctie en nierfunctie, omdat ze zich in het lichaam kunnen ophopen. Macroliden omvatten Azithromycin, Erythromycin, Sumamed, Macropene.

De keuze van een antibioticum dat helpt bij steenpuisten moet worden beslist door een specialist. Hij bepaalt de vorm waarin het antibacteriële middel moet worden aangebracht. Het bestaande behandelingsregime voor furunculosis omvat het gebruik van externe middelen (zalven), oplossingen voor injectie en tabletten voor orale toediening.

Methoden voor het behandelen van steenpuisten met antibiotica

Het standaard behandelingsregime omvat de chirurgische opening van het abces na de rijping. In dit geval zal de chirurg zeker het ontstekingscentrum bedekken met een oplossing van novocaïne met antibiotica. Dit zal helpen om de pijn te stoppen en verdere verspreiding van het purulente proces in het omringende weefsel te voorkomen.

Patiënten zoeken vaak medische hulp al in het stadium van een abces, dat wil zeggen, wanneer purulente ontsteking het smelten van omliggende weefsels en de vorming van een met pus gevulde holte heeft veroorzaakt. In dit geval opent de chirurg het abces en reinigt het de etterende inhoud. Vervolgens wordt de wond behandeld met externe middelen (zalven) met een breed-spectrum antibacteriële component en wordt een steriel verband aangebracht.

Antibiotica voor furunculosis-tabletten worden voorgeschreven in ernstige gevallen wanneer er meerdere recidiverende huiduitslag of zweren zijn gelokaliseerd in die gebieden waar zij een bedreiging vormen voor de gezondheid (hoofd, nek). Bij het voorschrijven van een medicijn moet de arts rekening houden met het type ziekteverwekker. Het is een feit dat veel stammen van stafylokokken resistent zijn geworden tegen bepaalde groepen antibiotica.

Daarom wordt, voordat u een medicijn toewijst, de inhoud van de zweer onderzocht door een laboratorium. Bacteriologisch onderzoek door zaaitechniek maakt het mogelijk om de gevoeligheid van bacteriën voor antibiotica te bepalen. Op basis van de resultaten van de analyse, zal de arts individueel een effectief medicijn kiezen dat zal helpen om snel om te gaan met pathogene microflora.

Na het openen van de puisten op de wond, passen ze altijd verbanden toe gedrenkt in antibacteriële zalf. Voor dit doel worden de volgende medicijnen gebruikt:

  • Zalf Levomekol. Een van de meest populaire medicijnen, gebaseerd op het antibioticum chloramphenicol en methyluracil. Chlooramfenicol vernietigt actief een breed scala aan anaerobe bacteriën en methyluracil stimuleert de functies van het immuunsysteem en zorgt voor een snelle regeneratie van aangetaste weefsels. Het gecombineerde geneesmiddel is bedoeld voor de behandeling van etterende wonden, steenpuisten, zweren en brandwonden. Het gebruik voorkomt verdere infectie en bevordert een snelle genezing van de huid.
  • Fucidine-gel. Het medicijn bevat fusidinezuur, glycerine, zinkoxide en een aantal excipiënten. Het wordt gebruikt in het geval van huidziekten van purulent-inflammatoire aard (inclusief furunculosis). Actief tegen een breed scala aan micro-organismen die resistent zijn tegen andere antimicrobiële middelen. Het vertoont een uitgesproken bacteriostatische werking als gevolg van de onderdrukking van eiwitsynthese in microbiële cellen. Het medicijn is verkrijgbaar in gelvorm en in de vorm van tabletten.
  • Zalf Baktroban (Mupirocin) - een antibacterieel medicijn met een breed werkingsspectrum. Het heeft zichzelf bewezen in relatie tot pathogene microflora die huidinfecties veroorzaakt (waaronder tegen Staphylococcus aureus). De werkzame stof is calciummupirocine, een antibioticum van een nieuwe generatie, dat het resultaat is van biosynthese uit bacteriële culturen. Toont krachtige antibacteriële eigenschappen, vernietigt extern de meeste stafylokokken. Het wordt veel gebruikt bij de behandeling van furunculosis, folliculitis, impetigo en recidiverende bacteriële infecties van zachte weefsels.
  • Baneocine (zalf, poeder) is een gecombineerd middel dat bestaat uit twee antibiotica met een bactericide effect: bacitrocine en neomycine. Het werkingsprincipe is gebaseerd op het blokkeren van de synthese van eiwitten en de celwand van bacteriën. Elke vorm van het medicijn wordt veel gebruikt voor de behandeling van etterende-inflammatoire huidziekten veroorzaakt door gevoelige micro-organismen. Het medicijn gaat goed samen met stammen van Staphylococcus aureus, maar het gebruik ervan kan allergische reacties veroorzaken.

Gebruik voor de externe behandeling van steenpuisten chlooramfenicol, gentamicine, erytromycine, tetracyclinezalf, dioxidine, fucidine, enz. De lijst met lokale antibacteriële middelen is zeer uitgebreid. De keuze van een bepaald medicijn wordt uitgevoerd door de behandelende arts, afhankelijk van de toestand van de patiënt en de ernst van de ziekte.

Behandeling van furunculosis-pillen

Behandeling van de ziekte met antibacteriële geneesmiddelen in tabletvorm wordt uitgevoerd met herhaalde kookpunten en in gevallen waarbij de lokalisatie het kopgebied en het bovenlichaam is. De complexiteit van deze therapie ligt in het feit dat de ziekteverwekker (stafylokok) uiteindelijk resistentie tegen veel antibiotica ontwikkelde. Daarom moet een effectief medicijn worden geselecteerd op basis van microbiologische gevoeligheidstests.

Om dit te doen, moet de specialist de inhoud van de ontsteking afkrabben en naar het laboratorium sturen voor onderzoek. Het resultaat van bacteriologisch zaaien bepaalt de stam van stafylokokken en stelt de arts in staat om een ​​effectief antibacterieel medicijn te selecteren. Tot op heden worden in de medische praktijk maximaal twee dozijn medicijnen in tabletvorm gebruikt die de Staphylococcus-stam MRSA kunnen vernietigen. We vermelden de meest populaire:

  • Lincomycin. Het medicijn met een krachtige bacteriostatische werking, werkt tegen een breed scala van pathogenen. Ontworpen voor de behandeling van purulente huidinfecties (inclusief furunculose). Het begint binnen twee uur na inname te werken. Het medicijn wordt geproduceerd in capsules (250 mg). De arts kiest de dosering afzonderlijk. Gewoonlijk is een enkele dosis voor een volwassene 500 mg. Het moet 3 keer per dag vóór de maaltijd worden ingenomen en worden weggespoeld met voldoende water. Een antibioticum kan allergische reacties, bloeddrukstoten, hoofdpijn, misselijkheid en braken veroorzaken. Het geneesmiddel mag niet worden voorgeschreven aan zwangere vrouwen, vrouwen die borstvoeding geven, jonge kinderen, personen die lijden aan aandoeningen van de lever en de nieren.
  • Cefalexin (Flexin, Keflex) is een antibioticum uit de cefalosporinen-groep. Verkrijgbaar in verschillende doseringsvormen: in poedervorm voor suspensie, capsules (250 mg) en tabletten (250 mg). Het heeft een krachtig bacteriedodend effect op de meeste pathogene bacteriën en stammen van stafylokokken. Het medicijn begint binnen 60 minuten na toediening te werken. Gebruikt om furunculosis, abcessen en pyodermie te behandelen. De dagelijkse dosis is van één tot vier gram, u moet tabletten nemen met regelmatige tussenpozen van 6 uur. Het medicijn kan bijwerkingen veroorzaken in de vorm van aandoeningen van het spijsverteringskanaal, zwakte, duizeligheid, handshake (tremor). Tijdens zwangerschap en borstvoeding mag het antibioticum alleen onder medisch toezicht worden ingenomen.
  • Amoxiclav - een gecombineerd geneesmiddel dat een penicilline-antibioticum bevat - amoxicilline en clavulaanzuur, dat de vernietiging van de werkzame stof voorkomt en toestaat om ziekteverwekkende stammen actief te vernietigen. De standaarddosis voor furunculosis is een Amoxiclav-tablet (375 mg), die om de 8 uur wordt ingenomen. Vóór het nemen van de pil moet worden opgelost in 100 ml water of goed kauwen en drink veel vloeistof. Onder de bijwerkingen van het geneesmiddel zijn aandoeningen van het spijsverteringskanaal (diarree, misselijkheid, braken), allergische reacties (pruritus, soep). Soms kunnen slapeloosheid, duizeligheid, bloedarmoede, migraine en toevallen ontstaan. Het medicijn is gecontraïndiceerd bij laesies van de lever, individuele gevoeligheid. Tijdens de zwangerschap en het geven van borstvoeding kunnen medicijnen worden ingenomen zoals voorgeschreven door een arts en onder zijn controle.
  • Fuzidine - natrium (Fuzidin, Ramitsin). Fuzidin in pilvorm is een laag-toxisch en effectief antibioticum dat stafylokokkeninfecties elimineert, inclusief die welke resistent zijn tegen andere antibacteriële middelen. Het medicijn wordt voorgeschreven voor furunculose, phlegmon, geïnfecteerde wonden, brandwonden. De standaard dosering is van 0,5 tot 1 g van het geneesmiddel, dat drie keer per dag wordt ingenomen, het drinken van melk of water. De behandelingsduur duurt 7 tot 10 dagen. Een antibioticum kan diarree, huiduitslag, misselijkheid, braken of buikpijn veroorzaken. Daarom moet de behandeling plaatsvinden onder toezicht van een specialist.

Welk medicijn de voorkeur geeft, beslist de behandelende arts. Antibiotica voor steenpuisten moeten worden voorgeschreven door een specialist na overleg en onderzoek van de patiënt. In dit geval houdt de arts rekening met veel nuances: de leeftijd en de toestand van de patiënt, het type ziekteverwekker, mogelijke contra-indicaties. Hij beslist ook over de geschiktheid van het gebruik van een medicijn en selecteert individueel de optimale dosering en behandelingsregime.

Het is onaanvaardbaar om zelf te behandelen, het is dus mogelijk om ernstige complicaties uit te lokken en de situatie alleen maar te verergeren. Vooral zorgvuldig moet de behandeling worden benaderd met antibiotica van zwangere vrouwen en kinderen van jongere leeftijd. In dit geval wordt de kwestie van het gebruik van drugs bepaald door de behandelende arts en de therapie onder zijn controle. Vergeet niet dat furunculosis een gevaarlijke ziekte is, dus wacht niet langer op medische hulp.

Behandeling van furunculosis met antibiotica

Furunculosis is een vrij gevaarlijke ziekte. Dit probleem treft niet alleen een klein deel van de huid, veroorzaakt pijn, maar beïnvloedt ook het lichaam als geheel. De ziekte kan behoorlijk ernstige complicaties hebben - sepsis, abces, meningitis. Wat is de kook en de redenen voor hun uiterlijk. Waarom antibiotica voor steenpuisten noodzakelijke behandeling.

Wat is koken

Ontsteking in de middelste laag van de huid, of beter gezegd in de haarzak, veroorzaakt door ziekteverwekkers, gevolgd door ettering, wordt furuncle genoemd.

Huidblisters kunnen verschijnen op elk deel van het lichaam waar sprake is van haar, maar de meest voorkomende plaatsen van lokalisatie zijn de buitenste en binnenste dijen, de lumbale rug, billen, het achterhoofdgedeelte van het hoofd, de nek, het gezicht. Een enkele kook wordt een enkele kook genoemd. Geneeskunde verwijst naar furunculous disease en andere soorten:

  • Carbuncle - meervoudige ontsteking in een deel van de huid. Bij deze ziekte vormen zich zweren in verschillende folliculaire zakken, de ontsteking wordt onder de huid samengevoegd en de laesie kan vrij groot zijn. Kookt rijpt afwisselend, huiddoorbraak kan op verschillende plaatsen tegelijk zijn.
  • Pilonidal sine - dit type kook ontwikkelt zich tussen de billen. Zeer pijnlijke ziekte.
  • Purulente hydradenitis - steenpuisten verschijnen altijd veelvoudig en alleen in het gebied van de oksels en de lies. Bij dergelijke etteringen is er geen necrotische staaf, zoals bij andere soorten furunculose. Het is nutteloos om deze ziekte alleen met medicijnen te behandelen, meestal is chirurgische ingreep vereist, omdat een ontsteking wordt veroorzaakt door het slecht functioneren van de zweetklieren.
  • Cystic acne - verschijnen in de diepe laag van de huid, komen vaak voor in de adolescentie en na hormonale aanpassing van de lichaamspas.

De ziekte wordt veroorzaakt door bacteriën die vaak op de huid van alle mensen voorkomen. Hun aantal mag niet hoger zijn dan 10%. Als, om welke reden dan ook, de beschermende functies van het lichaam of de huid verzwakken, vermenigvuldigen de microben zich. Hun aantal kan 90% bedragen en furunculosis ontwikkelt zich.

Klik hier voor meer informatie over kookvormen.

Factoren die furunculosis van verschillende soorten veroorzaken

Oorzaken van huidziekte kunnen zowel lokaal als systemisch falen van een of meer inwendige organen zijn. De populatie van pathogene bacteriën die etterende abcessen veroorzaken, kan in verband worden gebracht met huidvervuiling, allergieën voor cosmetica, microwonden en wrijven, wat leidt tot een ontstekingsproces in de folliculaire zak.

Externe stimuli kunnen leiden tot de vorming van een kookpunt, bijvoorbeeld wanneer individuele intolerantie voor cosmetica of hygiëneproducten op de huidirritatie optreedt, de beschermende functies van de huid worden verminderd, hetgeen leidt tot een toename van de microbiële populatie, en als resultaat begint het ontstekingsproces.

De diepere factoren verborgen in het lichaam zijn onder meer:

  • Algemene verzwakking van de immuniteit geassocieerd met ziekten van inwendige organen, zenuwziekten, ongezonde voeding of levensstijl. Het menselijke immuunsysteem omvat een aantal organen - de lymfeklieren, de milt, het beenmerg en anderen; al deze organen werken om bacteriën en virussen uit de externe omgeving te bestrijden. Als het lichaam om welke reden dan ook verzwakt is en de lymfocyten de bacteriën niet kunnen weerstaan, begint de ziekte;
  • Aandoeningen in het maagdarmkanaal of de pancreas - onjuist werk in deze organen leidt tot verminderde secretoire functies, de talgklieren kunnen te veel produceren of vice versa een kleine hoeveelheid talg;
  • Hormonale verandering van het lichaam, geassocieerd met natuurlijke leeftijdperioden of hormonale onbalans, gebrek aan progesteron;
  • Ziekten van de lever - als er een staat van intoxicatie in het lichaam is en de lever zijn functies niet aankan, kunnen er zweren verschijnen en wordt deze ziekte geassocieerd met diabetes.

Vanwege deze of diepere redenen wordt een gunstige atmosfeer gevormd voor de reproductie van microben van de soort Staphylococcus, Streptococcus en bepaalde soorten schimmels.

De video toont een deel van het programma, waarin een dermatoloog de oorzaken van steenpuisten op de menselijke huid verklaart.

Stadia van ontwikkeling van de ziekte

Vanaf het moment van vorming van een kleine focus onder de huid en tot de voltooiing van het proces, doorloopt de kook drie fasen:

  1. Onderwijs - een zegel verschijnt onder de huid van rode of rood-paarse kleur, wallen en pijn verschijnen. Tintelingen of jeuk is mogelijk;
  2. Na 3 tot 4 dagen begint de tweede fase - ettering. De kook neemt toe in omvang, etterende vormen binnenin en er verschijnt een staaf. Op het oppervlak van de huid is een roodachtig blauwachtige knobbeltje met een diameter van ongeveer 3 cm met een geelachtige kop zichtbaar. Het proces van de actieve fase gaat gepaard met acute pijn en verslechtering van de algemene toestand - hoofdpijn, zwakte, temperatuurstijging tot 38 graden en hoger. De algemene toestand is gestabiliseerd nadat het ontstoken gebied op zichzelf of met behulp van een chirurgische ingreep barst. Een etterende - necrotische vloeistof, bloeding en een geelgroene steel van pus komen naar de oppervlakte.
  3. De geopende pijler geneest met het normale verloop van de ziekte gedurende nog eens 3-4 dagen, een litteken wordt gevormd op de plaats van de krater.

Alle drie de stadia duren ongeveer 10 dagen, maar soms zijn er complicaties en neemt furunculosis een vorm van femeneus of abces aan. Artsen onderscheiden de soorten furunculosis in de loop van de ziekte - een long (een eenmalig probleem), een chronische vorm en een acute.

In de video vertelt een ervaren dermatoloog in detail over de stadia van de ontwikkeling van steenpuisten en de redenen waarom iemands lichaamstemperatuur stijgt.

Diagnose van furunculosis

Wanneer de eerste symptomen van steenpuisten verschijnen, is het noodzakelijk om een ​​gespecialiseerde specialist te raadplegen - een dermatoloog. Diagnostische procedures zullen beginnen met een gedetailleerd onderzoek, als de ziekte eenmalig is, zal de arts proberen de oorzaken van ontsteking te achterhalen. Deze kunnen veranderingen in cosmetica, recente hypothermie of oververhitting omvatten, waarvan de effecten schade aan de huid waren. Zelfs een nieuw bed of ondergoed gemaakt van synthetische materialen kan het uiterlijk van een kook veroorzaken.

De tweede stap is een dermatoscopie - deze procedure is pijnloos en bestaat uit het onderzoeken van het aangetaste huidoppervlak. Na het identificeren van de veroorzaker van het ontstekingsproces, zal de arts het water terughalen.

Als de ziekte geen enkel geval is en de zweren in een patiënt frequent zijn of als ze veelvoudig zijn, zijn aanvullende tests nodig, waaronder:

  • Laboratorium bloed- en urinetests;
  • Bloedonderzoek voor suiker;
  • Fluorografie, omdat deze ziekte te wijten kan zijn aan tuberculose;
  • Echoscopisch onderzoek van inwendige organen;

Een dermatoloog kan een verwijzing voorschrijven aan andere specialisten, zoals een gastro-enteroloog, longarts of endocrinoloog. Zij kunnen op hun beurt endoscopie of aanvullende bloedtests voorschrijven om hormonale niveaus te detecteren.

Volgens de diagnose kan de behandeling lokaal of complex zijn, inclusief behandeling van de huidziekte zelf en de redenen voor het optreden ervan.

Furunculosis-therapie

Afhankelijk van de diagnose worden etterige ontstekingen van de huid behandeld door medicatie of door chirurgische interventie. De ziekte wordt veroorzaakt door respectievelijk bacteriën en de behandeling van de huid is gericht op het vernietigen van de populatie van pathogene bacteriën, zowel in het lichaam als daarbuiten.

In de meeste gevallen wordt de behandeling van koken met antibiotica voorgeschreven, de keuze van geneesmiddelen door een arts hangt af van de vorm van de ziekte, het type bacteriën dat furunculosis veroorzaakt en het klinische beeld van het verloop van de ziekte.

De belangrijkste indicaties voor het voorschrijven van antibiotica zijn als de kook zich op het gezicht bevindt of als er een gevaar is voor ontsteking van de bloedvaten of lymfeklieren. Als de kook niet één is, met een chronische vorm of meerdere furunculosis. Als kookt abces.

De arts kan beslissen over lokale therapie met zalven en crèmes die antimicrobiële stoffen bevatten en kan medicijnen voorschrijven met orale medicatie. In het laatste geval worden ook hulpgeneesmiddelen voorgeschreven die het werk van de organen normaliseren, die worden beïnvloed door antibacteriële middelen.

Afhankelijk van de locatie van de etterende massa, schrijft de dermatoloog verschillende medicijnen voor:

  • Het gezichtsgebied is de gevaarlijkste plaats voor etterende ontsteking. Afhankelijk van het verloop van de ziekte kan de arts besluiten breedspectrumantibiotica voor te schrijven, zodat complicaties niet starten en om de groei van de kook te voorkomen. Vaak wordt in dergelijke gevallen medicatie oraal gebruikt, begint de therapie in de eerste of tweede fase, zelfs voordat de purulente formaties naar de oppervlakte van de huid komen.
  • Antibiotica voor steenpuisten in de neus worden in 80% van de gevallen voorgeschreven, vooral als het brandpunt van de ontsteking zich op het slijmvlies bevindt. Naast lokale therapie (antiseptische oplossingen), moet een maagzweer ook worden behandeld met antimicrobiële zalven of gels. Als de vorm van de ziekte ernstig is, worden pillen of injecties voorgeschreven.
  • Ontsteking in de liesstreek of acne op het scrotum - de behandeling wordt in twee fasen voorgeschreven. In het eerste stadium, afhankelijk van het stadium en de vorm van het beloop van de ziekte, kunnen intramusculaire injecties worden gegeven om complicaties te voorkomen, de tweede fase is het gebruik van lokale behandeling om de verspreiding van ziekteverwekkers en de genezing van de resterende wond zo snel mogelijk te voorkomen. Bovendien kan fysiotherapie worden voorgeschreven.
  • Kookt in de oksel - antimicrobiële middelen worden voorgeschreven, afhankelijk van het stadium van de ziekte. Therapie is lokaal.
  • Het oor en het gebied eromheen - dergelijke puisten worden behandeld met injecties of geneesmiddelen die via de mond worden ingenomen. Als het abces zich in het oor bevindt, kan het niet met externe middelen worden verwerkt. Omdat het oor zich dicht bij de hersenen bevindt, is de behandeling gericht op de vroege onderdrukking van bacteriën en het voorkomen van de verspreiding van infecties.

Welke antibiotica te nemen wanneer kookt

In totaal worden vijf soorten antimicrobiële stoffen gebruikt voor de behandeling van furunculose. Ze worden geproduceerd in verschillende toedieningsvormen - tabletten, suspensies voor injecties en middelen voor uitwendig gebruik. In de vorm van tabletten of injecties is de penicillinegroep de meest voorkomende. Geneesmiddelen ampicilline, amoxiclav of amoxicilline die al vele jaren succesvol worstelen met bacteriestammen:

  • Streptococcus pneumoniae;
  • Staphylococcus spp;
  • Haemophilus influenzae;
  • Proteus mirabilis;
  • Salmonella spp en andere micro-organismen die ontstekingsprocessen veroorzaken.

De cefalosporinegroep - cefotaxime, ceftriaxon, cefazoline en anderen worden voorgeschreven als stammen van pathogenen resistent zijn tegen de penicillinegroep van geneesmiddelen. Deze medicijnen zijn bestand tegen de bacteriën:

  • Staphylococcus aureus;
  • Streptococcus pyogenes;
  • Enterococcus spp;
  • Propionibacterium;
  • Peptococcus spp;

Tetracycline breedspectrum antimicrobieel middel wordt niet alleen in tabletten gebruikt, maar ook in medicinale zalven en gels.

Levomycetin - een krachtig medicijn met een uitgesproken bacteriostatisch effect. Het wordt gebruikt als de ziekte niet alleen bestand is tegen de penicilline-reeks van geneesmiddelen, maar ook tegen sulfanilamide- en streptomycinepreparaten. Deze medicijnen hebben een vrij groot aantal bijwerkingen, die in geen geval worden voorgeschreven aan zwangere vrouwen, moeders die borstvoeding geven en kinderen.

Zalven zijn verkrijgbaar in tubes of blikjes, de meest populaire antimicrobiële middelen zijn gentamicine zalf, chlooramfenicol zalf, synthomycin zalf, levomekol gel, tetracycline zalf.

Het gebruik van antimicrobiële geneesmiddelen voor furunculose

Afhankelijk van het medicijn voorgeschreven door de arts, is het noodzakelijk om antibiotica te gebruiken volgens een duidelijk voorgeschreven schema. Sla geen medicatie over of onderbreek dit naar eigen goeddunken. Behandeling met de therapie moet ook volgens de instructies van de behandelende arts plaatsvinden.

Ampicilline wordt oraal ingenomen, dat wil zeggen, binnen. Het regime wordt door de arts voorgeschreven, afhankelijk van de ernst en het beloop van de ziekte. De dagelijkse inname van het medicijn mag niet hoger zijn dan 3 gram, zelfs in de meest ernstige gevallen van de ziekte. Het medicijn kan worden voorgeschreven aan kinderen tot 1 maand, maar strikt noodzakelijk. Het risico moet worden gerechtvaardigd. De loop van de behandeling hangt af van het type furunculose en de locatie ervan. Maakt van 5 dagen tot 3 weken.

Bijwerkingen zijn hoofdpijn, leukopenie, toevallen, bloedarmoede. Het medicijn kan niet worden gecombineerd met allopurinol, mogelijke complicaties op de huid - huiduitslag, irritatie. Net als bij de andere antibacteriële geneesmiddelen mogen verschillende groepen antibiotica niet tegelijkertijd worden gebruikt. Overdosis veroorzaakt een sterk effect op het centrale zenuwstelsel, braken, intoxicatie van het lichaam verschijnt.

Het meest effectieve en vaak gebruikte medicijn voor uitwendig gebruik is Levomecol-zalf. Dit medicijn bestaat uit een antibioticum en een immunostimulerende stof. De antimicrobiële component van chlooramfenicol gaat succesvol om met een groot aantal microbiële soorten die ontstekingsprocessen veroorzaken, met name spirocheten, chlamydia en rickettsiae. Actief in de strijd tegen streptokokken en stafylokokken, evenals gramnegatieve en anaerobe bacteriën.

Het tweede actieve ingrediënt - methyluracil stimuleert de uitwisseling van nucleïnezuren, stimuleert de weefselregeneratie en werkt als een ontstekingsremmend middel. De zalf kan op de kompressen op een kompres worden aangebracht of subcutaan worden geïnjecteerd.

We raden u ook aan de instructies voor Trichopolus te bestuderen - een zeer effectief antibacterieel middel.

Behandeling met antibiotica zorgt ervoor dat zwangere vrouwen, vrouwen die borstvoeding geven en ook kinderen worden geassocieerd met bepaalde risico's. Experts raden daarom niet aan om antibacteriële geneesmiddelen oraal in te nemen, alleen het gebruik van externe middelen zoals zalven of gels is toegestaan ​​en oplossingen die een antibioticum bevatten, worden ook gebruikt. Kinderen met furunculosis worden voorgeschreven door een kinderarts. De arts, in het geval van furunculoseziekten, zou het mogelijke positieve effect van het gebruik van het geneesmiddel moeten evalueren, hij zou ongetwijfeld herhaaldelijk de mogelijke negatieve gevolgen en bijwerkingen moeten overschrijden.

Hulpgeneesmiddelen bij het nemen van antibiotica

Antibacteriële geneesmiddelen worden meestal voorgeschreven in een complexe behandeling. Het gebruik van een topische behandeling van etterende abcessen met zalven en gels houdt geen groot risico in. Deze fondsen missen concentratie in het bloed, dus externe fondsen vormen geen bedreiging voor de interne organen. Het enige risico is verslavend, dus je kunt in de apotheek het eerste beschikbare medicijn niet kopen met een antibioticum en het zonder doktersrecept gebruiken. Zalven worden voorgeschreven in combinatie met antiseptische middelen - lotions of alcoholbevattende oplossingen, die worden gebruikt voor het gebruik van de zalf.

Een verscheidenheid aan hulpgeneesmiddelen wordt opgenomen met antibiotica in de vorm van tabletten of injecties. Antimicrobiële stoffen hebben vaak een negatieve invloed op het maag-darmkanaal, dus het complex kan geneesmiddelen zijn die gericht zijn op het herstel van de darm. Antihistaminica helpen allergische reacties op het medicijn te elimineren. Soms, tijdens de furunculose van antibiotica, worden hepatoprotectors voorgeschreven, hun werking is gericht op celregeneratie en herstel van de lever.

Het gebruik van antibiotica is gecontra-indiceerd in de volgende gevallen:

  • Schimmelziekten;
  • Ernstige vormen van hartziekten, nieren, lever;
  • tuberculose;
  • Bronchiale astma;
  • Ernstige allergische reactie op geneesmiddelcomponenten.

conclusie

Furunculosis is een ernstige ziekte die uiterst onaangename gevolgen kan hebben, maar antibacteriële behandeling is niet altijd nodig. In sommige gevallen volstaat het om het dieet en de levensstijl te herzien en slechte gewoonten te laten varen. De terughoudendheid om deze aanbevelingen te volgen kan heel goed tot deze gevolgen leiden.

Welke antibiotica te nemen met steenpuisten: een overzicht van medicijnen en behandelingsregime

Antibiotica voor furunculosis zijn middelen die helpen bij het elimineren van stafylokokkenbacteriën die ontstekingen veroorzaken. Antibiotica worden gebruikt om Chiriqui te elimineren. Middelen zijn beschikbaar in de vorm van tabletten, injecties, zalven. Recept medicijnen door een arts. Medicijnen innemen volgens de instructies.

Wanneer moet je antibiotica nemen voor furunculose?

Behandeling van furunculosis met antibiotica zorgt voor een snel herstel wanneer het kookpunt zich op het cervicale gebied of op het hoofd bevindt. Deze plaatsing van het abces is gevaarlijk omdat het leidt tot de penetratie van een infectie in de hersenen. Het abces veroorzaakt complicaties, tot een dodelijke afloop. Verspreiding snel, Staphylococcus aureus veroorzaakt de opkomst van nieuwe focussen van ontsteking. Steeds vaker worden steenpuisten gevonden op de voorkant, achterkant, nek, oren, intieme plaatsen.

Furunculosis vereist behandeling:

  • wanneer er een toename is, een toename van de lymfeklieren;
  • pijnlijke brandpunten verspreid over lichaamsdelen;
  • wanneer furunculosis zich ontwikkelt tot een chronische fase;
  • bij het plaatsen van een abces op de nek, hoofd, voorkant.

Aanvullende geneesmiddelen bij de behandeling zijn middelen om de immuniteit, vitamines, te verhogen. Het is belangrijk om een ​​dieet te volgen dat is voorgeschreven door een arts.

Het is verboden om ontstekingen thuis alleen te behandelen. Infectie kan carbuncles veroorzaken.

Het effect van het medicijn aan de kook

Antibiotica van de ontwikkeling van steenpuisten zijn gericht op het bestrijden van de veroorzaker:

  • verwijder roodheid;
  • elimineren Staphylococcus aureus;
  • herstel zacht weefsel, huid.

Om het effect van de capsules correct was, moet u het juiste medicijn kiezen. De volgende tests van het biologische materiaal van de patiënt worden uitgevoerd in de kliniek:

Nauwkeurig identificeren van de ziekteverwekker helpt bij het schrapen van de huid. De analyse van bacteriologisch zaaien bepaalt de reactie van pathogene micro-organismen op het antibioticum. Volgens testresultaten selecteert de arts een effectieve vorm van het medicijn. De apotheek verkoopt antibacteriële middelen: pillen, schoten, zalven. Ze helpen de infectie het hoofd te bieden, brengen pus naar buiten.

Herziening van de beste antibiotica

Therapie is afhankelijk van het stadium van ontwikkeling van de pathologie. Breng in lichte mate zalf, was, lotion aan. Bij verhoogde temperaturen, de verspreiding van steenpuisten door het hele lichaam, krijgt de patiënt injecties, antibiotica worden voorgeschreven.

De beste antibiotica voor de eliminatie van furunculosis-tabletten

Geldig voor 12 uur. Voor het medicijn blijft de gevoeligheid van een groot aantal pathogenen. Effectief bij het bestrijden van infectie van het lichaam wanneer andere geneesmiddelen niet werken.

Diarree, gastritis, huiduitslag, hoofdpijn, prikkelbaarheid.

Het medicijn elimineert: stafylokokken, streptokokken; Klebsiella, E. coli; Clostridium, peptococci. Gebruikt wanneer chirias, meningitis, sepsis.

Voorgeschreven medicatie door de arts na het testen. Medic houdt rekening met de leeftijd, het type ziekteverwekker, de toestand van de patiënt en de te gebruiken contra-indicaties.

Het gebruik van antibiotica voor baby's, zwangere vrouwen wordt gecontroleerd door een arts.

Het behandelingsregime van kookt met antibiotica

De arts schrijft een schema voor om de ziekte te elimineren:

  1. Ultraviolette bestraling wordt gebruikt in de aanwezigheid van etterend infiltraat.
  2. Pijnstillers: Novocain + antibioticum. Geneesmiddelen worden geselecteerd op basis van gevoeligheid voor het pathogeen voor het antibioticum.
  3. Als er pus aanwezig is, wordt een lotion met zilvernitraat (1%) gebruikt.
  4. Het abces wordt operatief geopend met een scalpel. De kern in de haard is verwijderd.
  5. Met behulp van 3% waterstofperoxide wordt de holte gewassen, een verband wordt aangebracht met natriumchloride om de wond van pus te reinigen.

Het is verboden om de stang met de hand in te drukken. Met een dergelijke manipulatie is reproductie van foci met infectie door het lichaam mogelijk. De chirurg is bezig met het verwijderen van een abces De arts schrijft verbanden voor met gels, antibioticumtherapie.

Na opening schrijft de arts een behandeling met antibacteriële zalven voor, in overeenstemming met de instructies:

  1. Zalf "Levomekol" wordt topisch gebruikt. Chlooramfenicol doodt ziekteverwekkers. Methyluracil herstelt weefsel. Je zult het verband moeten laten weken, de haard moeten sluiten. Verander de stof elke dag of ga voor een dressing naar de verpleegster. Soms is er een allergie.
  2. Zalf "Baktroban" elimineert stafylokokken. Het is nodig om de inhoud 1 tot 3 keer in 24 uur toe te passen. De behandelingsduur is 7-10 dagen. Uitslag is zeldzaam.

Sterke antibiotica "Cefalexin" of "Lincomycin" worden vaak voorgeschreven voor de behandeling van volwassenen:

  1. Drink tabletten "Lincomycin" 3 maal voor 24 tot 500 mg voor de maaltijd. Het verloop van de behandeling is maximaal 14 dagen.
  2. Per dag zou het medicijn "Cephalexin", afhankelijk van het verloop van de ziekte, 1 tot 4 gram moeten innemen om in evenveel tijd geconsumeerd te worden. De cursus duurt 7-14 dagen.

Het is verboden om langer dan 10 dagen antibiotica te gebruiken.

Voor het beste effect wordt intramusculaire antibiotische therapie toegepast bij de voorgeschreven dosis injecties.

Om het lichaam te herstellen, schrijft de arts medicijnen voor ter verbetering van de immuniteit, vitaminecomplexen. Voor een kind en een volwassene is het belangrijk om tijdens de behandeling een dieet te volgen:

  1. Gebruik natuurlijke producten.
  2. Eet verse vitamines.
  3. Eet kefir, low-calorie kleurige yoghurt.
  4. Vul het dieet aan met havermout, boekweit, rijst.
  5. Weigeren van bakkerijproducten, zoete gerechten.

Voor de behandeling van furunculose bij een kind zijn suspensies geschikt: "Zinnat", "Klacid", "Azithromycin".

Neem 100 mg voor kinderen van 6 maanden tot 12 maanden. Oudere kinderen stellen de dosering in op een snelheid van 10 mg per kg lichaamsgewicht.

De duur van de receptie wordt bepaald door de arts. Standaardregime: 3-5 dagen.

In sommige gevallen is antibioticumtherapie gecontra-indiceerd

Antibioticumtherapie is gecontra-indiceerd voor:

  • nierfalen; leverfalen;
  • allergische reacties op het medicijn;
  • schimmelziekten van de huid.

Met voorzichtigheid gebruikt tijdens zwangerschap, borstvoeding, in de kindertijd. Antibiotica voor de ziekte zullen het gewenste resultaat opleveren, wanneer de patiënt de aanbevelingen van de arts volgt, de dosering niet overschrijdt, zich houdt aan de juiste voeding.

Voor Meer Informatie Over De Behandeling Van Acne