Antibiotica voor furunculosis bij kinderen en volwassenen

Ontsteking van de talgklieren en haarzakjes veroorzaakt door verschillende micro-organismen wordt furunculosis genoemd. Meestal komt de pathologie tot uiting door steenpuisten, die gelokaliseerd zijn op het gezicht, de nek, de rug, in de liesstreek. De bacterie stafylococcus veroorzaakt ontstekingen, waarvan de gevaarlijkste goudkleurig is. Verschillende therapeutische maatregelen worden gebruikt voor de behandeling, maar antibiotica voor steenpuisten, die worden voorgeschreven in de vorm van zalven, injecties of tabletten, zijn en blijven de meest populaire geneesmiddelen.

Wat is furunculosis?

De ziekte wordt gekenmerkt door de vorming van purulent-necrotische ontsteking van de haarzakjes, die zich ontwikkelt in de omliggende weefsels. Het veroorzakende agens van infectie is gouden of epidermale staphylococcus, wat gebruikelijk is in de omgeving. Deze bacteriën leven op het oppervlak van het slijmvlies en de menselijke huid, zonder pathologieën te veroorzaken. Echter, met predisponerende endogene (interne) of exogene (externe) factoren, worden stafylokokken geactiveerd en vermenigvuldigd, waardoor furunculose wordt veroorzaakt.

redenen

De belangrijkste oorzaak van de ziekte is de aanwezigheid van immunodeficiëntie. Onder invloed van verminderde immuniteit, veroorzaakt microflora van stafylokokken een purulent-ontstekingsproces. Bacteriën worden geïntroduceerd in de follikels na traumatisering van de huid, wanneer ze zijn verontreinigd of lokale onderkoeling. Andere factoren die furunculosis kunnen veroorzaken:

  • vitaminetekorten;
  • diabetes;
  • de aanwezigheid van een chronische infectie;
  • bedwelming van het lichaam;
  • fout in het dieet.

symptomen

In het eerste stadium van de ziekte vormt zich een klein purulent-ontstekingsinfiltraat rondom het haarzakje. Na een paar dagen zijn de volledige follikel, de aangrenzende talgklier en het bindweefsel eromheen betrokken bij het proces van ontsteking. De elementen van laesies lijken op een congestieve hyperemische knoop die een conische vorm heeft die uitsteekt boven het huidoppervlak.

Met de ontwikkeling van ontsteking verhoogt pijn, zwelling. Verder breekt de steenkool en komt de etterende inhoud ervan naar buiten. Het proces wordt gepompt door genezing, waarna het litteken overblijft. Purulent-necrotisch proces kan gepaard gaan met dergelijke symptomen:

  • zwakte, verhoogde vermoeidheid;
  • hoofdpijn;
  • slapeloosheid;
  • verlies van eetlust.

Behandelmethoden

Therapeutische schema's worden gekozen door de arts, afhankelijk van het stadium van het ontstekingsproces. Tijdens de periode van infiltratie voorgeschreven ultraviolette bestraling. Tijdens de rijping van de kook voor pijnverlichting en het stoppen van de infectie wordt een blokkade met een oplossing van novocaïne en antibacteriële geneesmiddelen ingesteld. Een antibioticum wordt geselecteerd op basis van zijn resistentie tegen infectie. In geval van etterende abcessen wordt een verband aangebracht op het ontstoken gebied met een oplossing van zilvernitraat (1%).

Na het openen van de kook wordt het gewassen met waterstofperoxide (3%) en vervolgens verbonden met een oplossing van natriumchloride om de necrotische massa's te reinigen. De staaf wordt pas verwijderd na de scheiding van het omringende weefsel. Open de purulente haarden niet door er in te knijpen, omdat de kans groot is dat de beschermende ring doorbreekt en de infectie zich door het lichaam verspreidt. Dit zal een aantal levensbedreigende complicaties met zich meebrengen. Voor een abces is het beter om contact op te nemen met een chirurg die het abces zorgvuldig opent en de etterende inhoud opruimt.

Behandeling van furunculosis met antibiotica

Therapie met antibacteriële middelen in een of meerdere steenpuisten op de huid wordt uitgevoerd door vijf soorten antibiotica. Laat ze los in de vorm van oplossingen voor injecties, tabletten, suspensies, zalven. Antibiotica van het penicilline-type zijn de meest voorkomende antibiotica, omdat ze al tientallen jaren met Staphylococcus aureus en andere bacteriestammen met succes hebben bestreden. Cefalosporines, macroliden, tetracyclines en antraglycosiden worden voorgeschreven als pathogenen resistent zijn tegen penicilline.

Na de doorbraak / opening van de abcessen wordt een verband met antibacteriële zalven op de wond aangebracht. Gebruik hiervoor de volgende medicijnen:

  1. Zalf Levomekol. Het populairste actuele antibioticum. De actieve ingrediënt chloramphenicol vernietigt een breed scala aan bacteriën en methyluracil helpt weefsels sneller te regenereren. Het medicijn is doordrenkt van gaasdoekjes, die is gevuld met een wond. Bandages veranderen dagelijks totdat het probleem volledig is geëlimineerd. Bij langdurig gebruik zijn huiduitslag mogelijk.
  2. Zalf Bactroban. Uitstekend bewezen in de strijd tegen Staphylococcus aureus. Zalf van steenpuisten met een antibioticum Baktroban vertoont krachtige antibacteriële eigenschappen. Het is toegestaan ​​om het medicijn 1 tot 3 keer per dag rechtstreeks op de plaats van huidinfectie aan te brengen. Cursusduur - 7-10 dagen. In sommige gevallen, de ontwikkeling van allergische reacties, misselijkheid, hoofdpijn.

tablets

Antibiotica in tabletvorm worden voorgeschreven voor recidiverende furunculosis, of als de plaats van hun lokalisatie het bovenlichaam en het hoofdgebied is. De complexiteit van deze behandeling is dat staphylococcus resistent is tegen veel antibacteriële geneesmiddelen, dus de tabletten worden geselecteerd na microbiologische gevoeligheidstests. De populairste medicijnen.

  1. Lincomycin. Antibioticum met een krachtige bacteriostatische werking, is actief tegen een breed scala aan bacteriën. Het geneesmiddel Lincomycin met furunculosis volwassenen nemen 500 mg 3 maal / dag vóór de maaltijd. Een antibioticum veroorzaakt soms bijwerkingen in de vorm van bloeddrukstoten, allergische reacties. Het verloop van de behandeling mag niet langer zijn dan 2 weken.
  2. Cephalexin. Antibacteriële geneesmiddelengroep cefalosporinen. Heeft een bacteriedodend effect op de meeste stammen van stafylokokken. De dagelijkse dosering is 1-4 gram. Neem op gezette tijden pillen. Mogelijke bijwerkingen: tremor van de handen, verstoring van de maag, ingewanden, duizeligheid. De duur van de therapie is 7-14 dagen.

Kook injecties

Antibioticabehandeling voor steenpuisten kan ook als injectie worden gegeven. Injecties worden gemaakt in het geval dat de therapie met andere vormen van geneesmiddelen geen positief resultaat oplevert. De meest effectieve geneesmiddelen van deze vorm van introductie:

  1. Amoxicilline. Populine-penicilline antibioticum serie. Met furunculosis, intraveneuze stroom en infuus. De dosering wordt individueel door de arts voorgeschreven. De gemiddelde behandelingsduur is 7-10 dagen. Tijdens de therapie kunnen ongewenste reacties van het lichaam optreden: tachycardie, prikkelbaarheid, hoofdpijn, dysbiose, dyspeptische symptomen.
  2. Chlooramfenicol. Poeder voor injectie met het werkzame bestanddeel chloramphenicol-antibioticum. Voor furunculosis worden volwassenen intraveneus of intramusculair voorgeschreven. De dagelijkse dosis is 1-3 g. Voer het geneesmiddel in bij 0,5-1 g 2-3 maal / dag gedurende 5-15 dagen. Bijwerkingen kunnen optreden aan de kant van het lymfestelsel, het spijsverteringskanaal, het perifere en centrale zenuwstelsel.

Welke antibiotica moeten we nemen voor furunculosis

Mensen van wie de bacteriën het optreden van steenpuisten hebben veroorzaakt, vragen zich af welke antibacteriële geneesmiddelen het beste zijn voor de behandeling. Men moet niet vergeten dat antibiotica veel contra-indicaties en nevenreacties hebben die zelfs een dodelijke afloop kunnen veroorzaken. Om deze reden is het categorisch onmogelijk om ze zelf te benoemen. Antibiotica voor furunculosis worden door de arts voorgeschreven, op basis van het stadium van de ziekte, chronische ziekten in de geschiedenis van de patiënt en andere oorzaken.

In de lies

Voor de inguinale behandeling van furunculosis worden vaker voorgeschreven lokale preparaten voorgeschreven. Antibiotica voor steenpuisten in de lies worden gebruikt in de vorm van crèmes, gels, zalven. Ze worden tot 3 keer per dag op het aangetaste huidoppervlak aangebracht en met een pleister erop gekleefd. Het voordeel van dergelijke geneesmiddelen is dat ze bijdragen aan de snelle afgifte van etterende inhoud van de kook. De lijst van antibiotica die worden gebruikt voor de inguinale behandeling van furunculosis:

Op gezicht

Omdat deze pathologie die op het gezicht is ontstaan ​​een gevaar is voor een infectieus agens dat de hersenschors binnendringt, worden antibiotica voornamelijk voorgeschreven voor orale toediening. Voor de rijping van de furunkel wordt het ontstekingscentrum behandeld met een antisepticum (salicylzuur, furatsilina-oplossing en andere). Antimicrobiële geneesmiddelen voor steenpuisten op het gezicht worden voorgeschreven om te ontvangen, zelfs vóór het stadium van het openen van het abces. De belangrijkste antibacteriële geneesmiddelen:

Bij kinderen

Medicamenteuze behandeling van een pelsboom bij een kind omvat het gebruik van antiseptica en pijnstillers. Wanneer een abces doorbreekt en necrotische weefsels vertrekken, worden er verbanden aangebracht aan de wond met antibacteriële zalven van Vishnevsky, Heparine, Tetracycline. Als het kind steenpuisten op het gezicht heeft, is het noodzakelijk om antibiotica in pillen te gebruiken. Onder hen zijn:

Zwanger zijn

Behandeling van furunculose bij een zwangere vrouw vereist speciale zorg, omdat etterige ontsteking een gevaar is voor de gezondheid van de moeder en de foetus. Tijdens deze periode wordt de therapie met antibacteriële pillen niet gebruikt, dus de arts schrijft veilige ontstekingsremmende geneesmiddelen voor van lokale werking: Vishnevsky-zalf, Levomekol. Antibacteriële zalven worden toegepast tot de definitieve genezing van de follikel.

video

beoordelingen

Behandeld een kind met antibiotica voor furunculosis. Hij had etterende ontstekingen op zijn gezicht, dus de therapie was zorgvuldig gekozen, zodat de ziekte geen complicaties veroorzaakte. De jongen dronk Erytromycine en behandelde meerdere keren per dag met de furatsilina-oplossing. De kook verdwijnt pas op dag 10 van de antibioticabehandeling.

Ik kreeg ongeveer 40 steenpuisten op mijn benen - ik was al 4 maanden ziek. Ik ging niet naar de dokter - het budget stond het niet toe. Ik heb alle behandelingsmethoden geprobeerd, tot aan mijn grootmoeders. Een effectieve cursus was antibiotica. Een vriend prikt al de tweede week Levomycetin. Ik ontspande eindelijk - kookt snel door en geneest, er blijven alleen littekens over.

Furunculosis is een daling van de immuniteit. Zelfs als het vandaag wordt genezen, is het geen feit dat nieuwe steenpuisten morgen niet zullen werken. Het is niet nodig om antibiotica in te nemen, omdat ze de darmmicroflora schenden, vanwege wat immuundeficiëntie oplevert. Voor de preventie van furunculose moet men zich houden aan een gezonde levensstijl: eet goed, geef slechte gewoonten op.

Antibiotica voor steenpuisten

Kook of, zoals het ook wordt genoemd, kookt tegen de achtergrond van het ontstekingsproces. Mensen worden geconfronteerd met dit probleem, ongeacht geslacht of leeftijd. Koken beïnvloedt in het algemeen bij voorkeur het gebied van de rug, nek of gezicht. Hoewel het kan voorkomen dat het in de liesstreek kookt. Meestal is de oorzaak van het ontstekingsproces stafylokokken. Maar als de kook wel leek te verschijnen, werden verschillende behandelingsmethoden gebruikt om dit te elimineren, inclusief fysieke procedures en medicatie. Antibiotica met steenpuisten, voorgeschreven in verschillende vormen (de meest gebruikte medicijnen in tabletten en in de vorm van zalf), laten zich het beste zien. Meer informatie over de behandeling van steenpuisten en zal in dit artikel worden besproken.

Antibiotica voor steenpuisten in pillen

Furunculosis - wat is het

Furunculosis is een infectieuze huidaandoening, vergezeld van het optreden van steenpuisten en knobbeltjes op de huid. De infectie kan chronisch of kortdurend zijn. Als er twee of meer puistjes tegelijk op één plaats worden gevormd, noemen artsen dit fenomeen carbunculosis. Naast de huid kan het infectieuze proces het skelet en de inwendige organen beïnvloeden.

Wat is koken

Oorzaken van

De belangrijkste reden voor het verschijnen van chirya is stafylokokkeninfectie, tijdens infectie waarvan zich een purulent proces ontwikkelt in het menselijk lichaam. Er zijn verschillende oorzakelijke factoren in de ontwikkeling van de ziekte. De meest voorkomende zijn:

Oorzaken van furunculosis

  • verminderde beschermende functies;
  • diabetes;
  • het verloop van chronische infecties;
  • huidschade.

Predisponerende factoren voor steenpuisten

Let op! Zelfs kleine verwondingen aan de huid kunnen het optreden van steenpuisten veroorzaken, daarom moeten alle wonden die zijn verschenen, onmiddellijk met medicijnen worden behandeld. Allereerst gaat het om tieners, omdat ze vanwege hun verhoogde activiteit vergelijkbare verwondingen krijgen.

Kook op de nek - oorzaken

Kenmerkende symptomen

In een vroeg stadium van ontwikkeling vormt zich een purulent infiltraat rond de kleine haarzak op het lichaam van de patiënt. Na 2-3 dagen verspreidt het ontstekingsproces zich naar het bindweefsel, de aangrenzende talgklier en de follikel zelf. Huidformaties hebben een conische vorm en zelfs een kleine aanraking hiervan leidt tot pijnlijke gevoelens.

Hoe ziet de steenachtigen eruit

In de loop van de ontwikkeling van de pathologie neemt de mate van pijn toe, waarbij weefselzwelling optreedt. Iets later komt de volledige inhoud van de kook aan het einde van de breuk, waarna een fase van genezing van de aangetaste weefsels begint. Als gevolg hiervan blijft er een klein litteken achter op het lichaam van de patiënt, en dat blijft zo zonder maatregelen te nemen.

De ontwikkeling van purulent-inflammatoire processen gaat in de regel gepaard met de volgende symptomen:

  • algemene zwakte van het lichaam;
  • vermoeidheid;
  • hoofdpijn;
  • slaapproblemen (vaak slapeloosheid);
  • verlies van eetlust tot zijn volledige afwezigheid.

Gezicht koken

Niet om een ​​zwelling op uw lichaam op te merken, zelfs als het eenzaam is, is het erg moeilijk, omdat zelfs bij een zwakke aanraking, bijvoorbeeld tijdens het verkleden, er hevige pijn zal worden gevoeld.

Risicogroep

Volgens statistieken, mensen die lijden aan chronische pathologieën, met een verzwakt immuunsysteem, of na een sterke overcooling van het lichaam, komen vooral furunculosis tegen. Ernstige infecties en dermatologische ziekten kunnen ook een oorzakelijke factor zijn.

Risico op furunculosis

Fasen van steenpuisten

Na infectie kan het proces van ontwikkeling van de kook worden onderverdeeld in drie fasen, waarvan de duur ongeveer 8-10 dagen is.

Ontwikkeling (fase) van de kook

  1. De eerste fase. Samen met de resulterende kook ontwikkelt zich een ontstekingsproces, tegen de achtergrond waarvan karakteristieke tekenen verschijnen. De huid begint rood te worden en de rode vlek van het infectieuze proces heeft geen duidelijke grenzen. De patiënt ervaart pijn.
  2. Tweede fase De grootte van de huidvorming neemt geleidelijk toe en bereikt een diameter tot 2-3 cm. Ongeveer in het midden van de kook verschijnt een kleine etterende staaf. Geleidelijk verspreidt het ontstekingsproces zich naar naburige weefsels.
  3. De derde fase. Na het openen van het abces verschijnt een kleine holte (krater) op zijn plaats, waaruit een etterende vloeistof zal vrijkomen. Een paar dagen later, mits de juiste behandeling plaatsvindt, treedt een littekenvorming op van deze krater. Als gevolg hiervan blijft er bijna geen spoor achter op het lichaam van de patiënt. Maar als je een grote steenuil had, dan is er zelfs na volledige genezing een zichtbaar spoor.

Stadia van ontwikkeling van de kook

Tip! Niet in alle gevallen vindt de ontwikkeling van een kookpunt plaats volgens het hierboven beschreven schema. Soms komen huidformaties voor zonder etterende staven, wat het script enorm vereenvoudigt. Maar in sommige gevallen gaat het uiterlijk van een kook gepaard met acute aërobe purulente infectie.

Diagnostische maatregelen

In de meeste gevallen is een visueel onderzoek van de patiënt voldoende om een ​​diagnose te stellen, maar indien nodig kan de arts laboratoriummethoden voorschrijven. Deze omvatten:

  • compleet aantal bloedcellen;
  • bloed biochemie;
  • bacteriologisch zaaien;
  • antibiogram (bepaling van de mate van impact van het antibioticum op de ziekteverwekker).

Differentiële diagnose van mastoïditis en steenpuisten

Om de vorm van de pathologie te bepalen, krijgt de patiënt aanvullende diagnostische maatregelen toegewezen. Zodra de diagnose is bevestigd, schrijft de arts een passende behandelingskuur voor, inclusief de toediening van antibacteriële geneesmiddelen en, indien nodig, andere therapeutische maatregelen.

Kenmerken van therapie

Zelfbehandeling voor furunculose kan tot ongewenste gevolgen leiden, daarom wordt het categorisch niet aangeraden om de huidlaesies alleen te openen of samen te drukken. Als de laesie in de loop van de behandeling klein is, moet de patiënt de hygiënevoorschriften strikt volgen, het beddengoed regelmatig vervangen en het aantal waterprocedures verminderen. Parallel hiermee schrijven artsen medicamenteuze therapie voor, inclusief het toedienen van antibiotica, antiseptica en andere soorten medicijnen.

Kenmerken van de therapie van furunculosis

Als het beloop van furunculosis van een abces is, kunnen artsen een chirurgische procedure voorschrijven waarbij de steenpuisten operatief worden geopend. Het is mogelijk om een ​​antibacteriële behandeling met UHF-therapie aan te vullen, die even effectief is in alle stadia van de behandeling van de aandoening.

Hoe steenpuisten worden behandeld

Antibiotica voor steenpuisten

Het gebruik van antibiotica is een belangrijk onderdeel van de complexe behandeling van furunculosis. Met hun hulp kunt u het genezingsproces versnellen en de huid van de patiënt reinigen van steenpuisten, vooral op het gezicht en de nek. Het gebruik van systemische antibiotische therapie is noodzakelijk voor:

Antibiotica voor steenpuisten

  • overgangspathologie in de chronische vorm;
  • de vorming van een kookpunt op het gezicht en de nek;
  • symptoomcomplicaties;
  • etterende ontsteking;
  • het uiterlijk van een groot aantal steenpuisten.

Geneesmiddelen voor furunculose

Let op! Naast antibiotica worden aan de patiënt vitamines en immunomodulerende geneesmiddelen voorgeschreven. Alleen een geïntegreerde aanpak zal het genezingsproces versnellen.

Selectie van medicijnen

De moderne geneeskunde biedt verschillende soorten antibiotica voor de behandeling van furunculose en de behandeling van furunculose. Ze zijn allemaal in verschillende vormen verkrijgbaar, maar zalven, injecties of tabletten worden het vaakst gebruikt. De meest voorkomende soorten antibacteriële geneesmiddelen zijn penicilline, maar als de bacteriën resistent waren tegen penicilline, gebruiken artsen antraglycosiden, tetracyclines of cefalosporinen. Beschouw nu de meest voorkomende groepen antibiotica die actief worden gebruikt bij de behandeling van steenpuisten. Allemaal behoren tot krachtige medicijnen, dus ze kunnen alleen worden gebruikt op doktersvoorschrift.

Wanneer antibiotica worden gebruikt in steenpuisten

tablets

Vooral gebruikt in gevallen waar kookt gevormd op het oppervlak van het hoofd of het bovenlichaam van de patiënt. Om het maximale therapeutische effect te bereiken, is een laboratoriumonderzoek naar de gevoeligheid van staphylococcen voor het gebruikte preparaat vereist. Dit is de complexiteit van deze behandelmethode.

Tabletten voor de behandeling van furunculosis

  1. Cephalexin. Effectief antibacterieel middel behorende tot de groep van cefalosporines. Beschikt over bacteriedodende eigenschappen. Neem het medicijn moet worden op het tarief van 1-4 g per dag, en de intervallen tussen het nemen van de pillen moet hetzelfde zijn. De duur van de therapeutische cursus is 1-2 weken.
  2. Lincomycin. Een krachtig medicijn dat een bacteriostatisch effect op het menselijk lichaam heeft. Het is effectief tegen de meeste soorten bacteriën. Bij het diagnosticeren van puisten wordt lincomycine 3 maal daags vóór de maaltijd ingenomen. In zeldzame gevallen kan lincomycine bijwerkingen veroorzaken, zoals een verhoging van de bloeddruk. Het is noodzakelijk om middelen te accepteren gedurende 14 dagen.
  3. Erythromycin. Een ander antibacterieel middel dat wordt voorgeschreven voor furunculose. Erytromycine is met succes gebruikt, zelfs in chronische vormen van de ziekte. Middel bezit de langdurige eigenschappen.

Erytromycine voor furunculose

Veel geneesmiddelen in de vorm van tabletten werken niet zo snel als, bijvoorbeeld, injecteerbare vormen. Dit is hun grootste nadeel.

Zodra de puist doorbreekt, is het noodzakelijk om een ​​verband aan te brengen dat is behandeld met zalf op de wond die is gevormd. Voor dit doel worden verschillende antibacteriële preparaten in de vorm van zalf gebruikt. Hieronder staan ​​de meest effectieve.

Zalf koken

Table. Antibiotica van steenpuisten in de vorm van zalf.

Welke antibiotica voor furunculosis is beter en effectiever voor de behandeling?

Antibiotica voor furunculosis is een belangrijk onderdeel van complexe therapie en de meest effectieve methode die de snelst mogelijke remedie biedt. Geneesmiddelen met antibacteriële werking zijn vooral onmisbaar in gevallen waar de kook zich in de nek en het hoofd bevindt. Dat wil zeggen, in de nabijheid van belangrijke bloedvaten waardoor een infectie de hersenen kan binnendringen en levensbedreigende complicaties kan veroorzaken.

De belangrijkste reden voor de ontwikkeling van furunculosis is de penetratie van pathogene micro-organismen (stafylokokken) onder de huid. In dit geval is het een gram-positieve stam van Staphylococcus aureus (Staphylococcus aureus). Dit is de meest giftige soort die zich gemakkelijk door de bloedbaan in het lichaam verspreidt en snel nieuwe ontstekingshaarden vormt. Kookt kan op elk deel van het lichaam voorkomen, maar vaker zijn ze gelokaliseerd op het gezicht, de nek, de borst, de rug, in het lies- of axillaire gebied. Laten we uitzoeken welke antibiotica voor furunculosis moeten worden gebruikt, hoe ze op de juiste manier moeten worden gekozen en gebruikt?

Wat is furunculosis?

Furunculosis is een ontstekingsproces van purulent-necrotische aard dat zich ontwikkelt in het haarzakje en de omliggende weefsels beïnvloedt. In de mensen noemen dergelijke purulente opleidingen chiryami.

De kook ziet eruit als een grote, pijnlijke puist, waarvan de binnenkant een etterende inhoud is. Met het verschijnen van een enkele, ongecompliceerde kookbeurt, wordt de behandeling met antibacteriële geneesmiddelen in de regel niet voorgeschreven. In deze gevallen kan de bron van ontsteking worden behandeld met externe middelen (zalven, antiseptica).

Maar wanneer er in de verschillende stadia van ontwikkeling in verschillende delen van het lichaam talrijke zweren verschijnen en er meerdere brandpunten van ontstekingsvorm zijn, diagnosticeren specialisten furu-lose. Als de immuniteit van een persoon verzwakt is, kan de ziekte terugkeren en chronisch worden, wat moeilijk te behandelen is.

In dit geval is het niet alleen nodig om reeds bestaande steenpuisten te behandelen, maar ook om maatregelen te nemen om herinfectie te voorkomen en verdere verspreiding van infecties te voorkomen. Daarom is het gebruik van antibacteriële geneesmiddelen onmisbaar.

Aangezien stafylokokken gemakkelijk in het milieu worden verspreid, kan de ziekte als voorwaardelijk infectieus worden beschouwd. Dat wil zeggen, de infectie kan op een huishoudelijke manier worden opgepikt, maar deze ontwikkelt zich alleen wanneer het lichaam verzwakt is. Met sterke immuniteit kan een persoon een passieve drager worden en zelfs niet vermoeden dat hij is geïnfecteerd met stafylokokken.

Furunculosis: oorzaken en kenmerkende symptomen

We kwamen er dus achter dat de penetratie van stafylokokken de belangrijkste oorzaak van de ziekte is. Maar om het actiever te maken en zijn destructieve werk te beginnen, hebben we provocerende factoren nodig. Deze omvatten:

  • Verzwakking van de immuniteit als gevolg van infectieziekten of chronische ziekten;
  • Endocriene ziekten (metabole stoornissen, diabetes, hormonale insufficiëntie);
  • Avitaminosis (gebrek aan essentiële vitamines en sporenelementen);
  • Schending van persoonlijke hygiëne;
  • Onjuiste voeding, slechte gewoonten;
  • Toegenomen zweten;
  • Mechanische schade aan de huid (bijvoorbeeld microtrauma bij het scheren).

Het belangrijkste symptoom van de ziekte - het uiterlijk op de huid van het ontstekingscentrum (chirya). Op de plaats van de laesie worden zwelling en roodheid van de huid waargenomen, een pijnlijk puistje wordt gevormd met een zich vormende purulente kop. Dit proces gaat vaak gepaard met een algemene verslechtering van de toestand van de patiënt: de temperatuur stijgt, koorts wordt opgemerkt, koude rillingen, hoofdpijn en vermoeidheid. Gedurende een aantal dagen hoopt zich pus op in de ontsteking, na het openen van de kook komt het naar buiten en blijft de zweer in plaats van aan de kook. Ze geneest verder door het weefsel te litteken.

Het grootste gevaar van furunculosis is het risico op het ontwikkelen van levensbedreigende complicaties (purulente meningitis, sepsis, abcessen). Vooral als de steenpuisten zich op die plaatsen (op het hoofd, het gezicht, de nek) bevinden, waar de infectie gemakkelijk in belangrijke bloedvaten terecht kan komen en zich door het lichaam door de bloedbaan kan verspreiden en de hersenen kan binnendringen. In dit geval is er geen ander alternatief dan het gebruik van antibiotica.

Indicaties voor gebruik van antibiotica

Antibioticatherapie wordt voorgeschreven in de volgende gevallen:

  • Als er meerdere, pijnlijke steenpuisten op het lichaam verschijnen;
  • Met furunculose, gecompliceerd door ontsteking van de lymfeklieren;
  • Als de steenpuisten zich in het gezicht, de nek of op het hoofd bevinden;
  • Met terugkerende, chronische purulente furunculose.

Behandeling met antibiotica wordt aangevuld met immunostimulerende geneesmiddelen, voorgeschreven vitaminecomplexen, fysiotherapeutische behandelingen en therapietrouw worden aanbevolen.

Contra

Het gebruik van antibiotische therapie voor furunculosis heeft een aantal contra-indicaties. Dus antibiotica kunnen niet worden voorgeschreven in de volgende omstandigheden:

  • Individuele intolerantie voor antibacteriële middelen;
  • Periode van zwangerschap en borstvoeding;
  • Ernstige schade aan de lever, nieren;
  • Bronchiale astma;
  • Darmziekte;
  • Schimmelziekten van de huid;
  • Open vorm van tuberculose;
  • Ziekten van het cardiovasculaire systeem en bloedvormende organen.

Voorschrijven dat het medicijn een dokter moet zijn, zelfmedicatie is onaanvaardbaar. De specialist zal individueel de dosering van het medicijn en het behandelingsregime selecteren op basis van laboratoriumtests, die worden uitgevoerd om het type infectieus agens te identificeren. In dit geval moet de arts rekening houden met mogelijke contra-indicaties, waardoor ongewenste complicaties worden voorkomen.

Typen en vormen van antibiotica gebruikt bij furunculose

Voor de behandeling van steenpuisten worden de volgende soorten antibiotica gebruikt:

  1. Penicillines. Antibiotica van deze groep zijn effectief tegen de meeste soorten gram-positieve bacteriën. Voor de behandeling van furunculose kan de arts geneesmiddelen voorschrijven zoals Ampicilline, Bicilline, Amoxicilline en Ampioks.
  2. Cefalosporinen. Dit type antibiotica voorkomt de verspreiding van infecties en de penetratie ervan in de zachte weefsels. Van de geneesmiddelen uit de cefalosporine-reeks zijn Cefuroxim, Cefalexin, Cefipime en Cefazolin het populairst.
  3. Macroliden. De werking van antibiotica - macroliden is enigszins verschillend van andere variëteiten. Hun ontvangst wordt aanbevolen in gevallen waarbij het verouderingsproces van steenpuisten gepaard gaat met een koortsachtige staat en een toename van de temperatuur. Macrolide-preparaten die tegelijkertijd een antibacterieel effect hebben, kunnen het ontstekingsproces snel stoppen en werken bovendien op de zachtst mogelijke manier op de darmmicroflora. Maar het nemen van dergelijke antibiotica moet uiterst voorzichtig zijn bij abnormale leverfunctie en nierfunctie, omdat ze zich in het lichaam kunnen ophopen. Macroliden omvatten Azithromycin, Erythromycin, Sumamed, Macropene.

De keuze van een antibioticum dat helpt bij steenpuisten moet worden beslist door een specialist. Hij bepaalt de vorm waarin het antibacteriële middel moet worden aangebracht. Het bestaande behandelingsregime voor furunculosis omvat het gebruik van externe middelen (zalven), oplossingen voor injectie en tabletten voor orale toediening.

Methoden voor het behandelen van steenpuisten met antibiotica

Het standaard behandelingsregime omvat de chirurgische opening van het abces na de rijping. In dit geval zal de chirurg zeker het ontstekingscentrum bedekken met een oplossing van novocaïne met antibiotica. Dit zal helpen om de pijn te stoppen en verdere verspreiding van het purulente proces in het omringende weefsel te voorkomen.

Patiënten zoeken vaak medische hulp al in het stadium van een abces, dat wil zeggen, wanneer purulente ontsteking het smelten van omliggende weefsels en de vorming van een met pus gevulde holte heeft veroorzaakt. In dit geval opent de chirurg het abces en reinigt het de etterende inhoud. Vervolgens wordt de wond behandeld met externe middelen (zalven) met een breed-spectrum antibacteriële component en wordt een steriel verband aangebracht.

Antibiotica voor furunculosis-tabletten worden voorgeschreven in ernstige gevallen wanneer er meerdere recidiverende huiduitslag of zweren zijn gelokaliseerd in die gebieden waar zij een bedreiging vormen voor de gezondheid (hoofd, nek). Bij het voorschrijven van een medicijn moet de arts rekening houden met het type ziekteverwekker. Het is een feit dat veel stammen van stafylokokken resistent zijn geworden tegen bepaalde groepen antibiotica.

Daarom wordt, voordat u een medicijn toewijst, de inhoud van de zweer onderzocht door een laboratorium. Bacteriologisch onderzoek door zaaitechniek maakt het mogelijk om de gevoeligheid van bacteriën voor antibiotica te bepalen. Op basis van de resultaten van de analyse, zal de arts individueel een effectief medicijn kiezen dat zal helpen om snel om te gaan met pathogene microflora.

Na het openen van de puisten op de wond, passen ze altijd verbanden toe gedrenkt in antibacteriële zalf. Voor dit doel worden de volgende medicijnen gebruikt:

  • Zalf Levomekol. Een van de meest populaire medicijnen, gebaseerd op het antibioticum chloramphenicol en methyluracil. Chlooramfenicol vernietigt actief een breed scala aan anaerobe bacteriën en methyluracil stimuleert de functies van het immuunsysteem en zorgt voor een snelle regeneratie van aangetaste weefsels. Het gecombineerde geneesmiddel is bedoeld voor de behandeling van etterende wonden, steenpuisten, zweren en brandwonden. Het gebruik voorkomt verdere infectie en bevordert een snelle genezing van de huid.
  • Fucidine-gel. Het medicijn bevat fusidinezuur, glycerine, zinkoxide en een aantal excipiënten. Het wordt gebruikt in het geval van huidziekten van purulent-inflammatoire aard (inclusief furunculosis). Actief tegen een breed scala aan micro-organismen die resistent zijn tegen andere antimicrobiële middelen. Het vertoont een uitgesproken bacteriostatische werking als gevolg van de onderdrukking van eiwitsynthese in microbiële cellen. Het medicijn is verkrijgbaar in gelvorm en in de vorm van tabletten.
  • Zalf Baktroban (Mupirocin) - een antibacterieel medicijn met een breed werkingsspectrum. Het heeft zichzelf bewezen in relatie tot pathogene microflora die huidinfecties veroorzaakt (waaronder tegen Staphylococcus aureus). De werkzame stof is calciummupirocine, een antibioticum van een nieuwe generatie, dat het resultaat is van biosynthese uit bacteriële culturen. Toont krachtige antibacteriële eigenschappen, vernietigt extern de meeste stafylokokken. Het wordt veel gebruikt bij de behandeling van furunculosis, folliculitis, impetigo en recidiverende bacteriële infecties van zachte weefsels.
  • Baneocine (zalf, poeder) is een gecombineerd middel dat bestaat uit twee antibiotica met een bactericide effect: bacitrocine en neomycine. Het werkingsprincipe is gebaseerd op het blokkeren van de synthese van eiwitten en de celwand van bacteriën. Elke vorm van het medicijn wordt veel gebruikt voor de behandeling van etterende-inflammatoire huidziekten veroorzaakt door gevoelige micro-organismen. Het medicijn gaat goed samen met stammen van Staphylococcus aureus, maar het gebruik ervan kan allergische reacties veroorzaken.

Gebruik voor de externe behandeling van steenpuisten chlooramfenicol, gentamicine, erytromycine, tetracyclinezalf, dioxidine, fucidine, enz. De lijst met lokale antibacteriële middelen is zeer uitgebreid. De keuze van een bepaald medicijn wordt uitgevoerd door de behandelende arts, afhankelijk van de toestand van de patiënt en de ernst van de ziekte.

Behandeling van furunculosis-pillen

Behandeling van de ziekte met antibacteriële geneesmiddelen in tabletvorm wordt uitgevoerd met herhaalde kookpunten en in gevallen waarbij de lokalisatie het kopgebied en het bovenlichaam is. De complexiteit van deze therapie ligt in het feit dat de ziekteverwekker (stafylokok) uiteindelijk resistentie tegen veel antibiotica ontwikkelde. Daarom moet een effectief medicijn worden geselecteerd op basis van microbiologische gevoeligheidstests.

Om dit te doen, moet de specialist de inhoud van de ontsteking afkrabben en naar het laboratorium sturen voor onderzoek. Het resultaat van bacteriologisch zaaien bepaalt de stam van stafylokokken en stelt de arts in staat om een ​​effectief antibacterieel medicijn te selecteren. Tot op heden worden in de medische praktijk maximaal twee dozijn medicijnen in tabletvorm gebruikt die de Staphylococcus-stam MRSA kunnen vernietigen. We vermelden de meest populaire:

  • Lincomycin. Het medicijn met een krachtige bacteriostatische werking, werkt tegen een breed scala van pathogenen. Ontworpen voor de behandeling van purulente huidinfecties (inclusief furunculose). Het begint binnen twee uur na inname te werken. Het medicijn wordt geproduceerd in capsules (250 mg). De arts kiest de dosering afzonderlijk. Gewoonlijk is een enkele dosis voor een volwassene 500 mg. Het moet 3 keer per dag vóór de maaltijd worden ingenomen en worden weggespoeld met voldoende water. Een antibioticum kan allergische reacties, bloeddrukstoten, hoofdpijn, misselijkheid en braken veroorzaken. Het geneesmiddel mag niet worden voorgeschreven aan zwangere vrouwen, vrouwen die borstvoeding geven, jonge kinderen, personen die lijden aan aandoeningen van de lever en de nieren.
  • Cefalexin (Flexin, Keflex) is een antibioticum uit de cefalosporinen-groep. Verkrijgbaar in verschillende doseringsvormen: in poedervorm voor suspensie, capsules (250 mg) en tabletten (250 mg). Het heeft een krachtig bacteriedodend effect op de meeste pathogene bacteriën en stammen van stafylokokken. Het medicijn begint binnen 60 minuten na toediening te werken. Gebruikt om furunculosis, abcessen en pyodermie te behandelen. De dagelijkse dosis is van één tot vier gram, u moet tabletten nemen met regelmatige tussenpozen van 6 uur. Het medicijn kan bijwerkingen veroorzaken in de vorm van aandoeningen van het spijsverteringskanaal, zwakte, duizeligheid, handshake (tremor). Tijdens zwangerschap en borstvoeding mag het antibioticum alleen onder medisch toezicht worden ingenomen.
  • Amoxiclav - een gecombineerd geneesmiddel dat een penicilline-antibioticum bevat - amoxicilline en clavulaanzuur, dat de vernietiging van de werkzame stof voorkomt en toestaat om ziekteverwekkende stammen actief te vernietigen. De standaarddosis voor furunculosis is een Amoxiclav-tablet (375 mg), die om de 8 uur wordt ingenomen. Vóór het nemen van de pil moet worden opgelost in 100 ml water of goed kauwen en drink veel vloeistof. Onder de bijwerkingen van het geneesmiddel zijn aandoeningen van het spijsverteringskanaal (diarree, misselijkheid, braken), allergische reacties (pruritus, soep). Soms kunnen slapeloosheid, duizeligheid, bloedarmoede, migraine en toevallen ontstaan. Het medicijn is gecontraïndiceerd bij laesies van de lever, individuele gevoeligheid. Tijdens de zwangerschap en het geven van borstvoeding kunnen medicijnen worden ingenomen zoals voorgeschreven door een arts en onder zijn controle.
  • Fuzidine - natrium (Fuzidin, Ramitsin). Fuzidin in pilvorm is een laag-toxisch en effectief antibioticum dat stafylokokkeninfecties elimineert, inclusief die welke resistent zijn tegen andere antibacteriële middelen. Het medicijn wordt voorgeschreven voor furunculose, phlegmon, geïnfecteerde wonden, brandwonden. De standaard dosering is van 0,5 tot 1 g van het geneesmiddel, dat drie keer per dag wordt ingenomen, het drinken van melk of water. De behandelingsduur duurt 7 tot 10 dagen. Een antibioticum kan diarree, huiduitslag, misselijkheid, braken of buikpijn veroorzaken. Daarom moet de behandeling plaatsvinden onder toezicht van een specialist.

Welk medicijn de voorkeur geeft, beslist de behandelende arts. Antibiotica voor steenpuisten moeten worden voorgeschreven door een specialist na overleg en onderzoek van de patiënt. In dit geval houdt de arts rekening met veel nuances: de leeftijd en de toestand van de patiënt, het type ziekteverwekker, mogelijke contra-indicaties. Hij beslist ook over de geschiktheid van het gebruik van een medicijn en selecteert individueel de optimale dosering en behandelingsregime.

Het is onaanvaardbaar om zelf te behandelen, het is dus mogelijk om ernstige complicaties uit te lokken en de situatie alleen maar te verergeren. Vooral zorgvuldig moet de behandeling worden benaderd met antibiotica van zwangere vrouwen en kinderen van jongere leeftijd. In dit geval wordt de kwestie van het gebruik van drugs bepaald door de behandelende arts en de therapie onder zijn controle. Vergeet niet dat furunculosis een gevaarlijke ziekte is, dus wacht niet langer op medische hulp.

Het ontdoen van steenpuisten met antibiotica

Antibiotica voor furunculosis is een onmisbaar hulpmiddel om verdere ontwikkeling van de ziekte te voorkomen. De kook is een ontstekingsproces met zweetklieren, haarzakjes en een aantal weefsels. De ziekte wordt veroorzaakt door Staphylococcus aureus en tast de huid aan in alle gebieden behalve de voetzolen en de voeten.

Antibiotica voor steenpuisten worden voorgeschreven door een arts, na de diagnose van de ziekteverwekker die de ontsteking veroorzaakte.

Oorzaken en behandeling

De belangrijkste reden voor het voorkomen (op het lichaam, onder de arm, in de lies, in de liesstreek en de billen, neus), is de penetratie van een stafylokokkenbacterie. Penetratie van pathogene microflora vindt plaats:

  • in geval van verwondingen van de huid (krassen, wrijving, snijwonden);
  • met ziekten van het endocriene systeem;
  • vermindering van de functionaliteit van het auto-immuunsysteem.

Antibioticatherapie wordt beschouwd als de beste en meest effectieve manier om een ​​infectie te behandelen. Farmaceutische fabrieken produceren een verscheidenheid aan medicinale stoffen die de ontstane ziekte aankunnen. U kunt geneesmiddelen gebruiken in de vorm van tabletten, injecties of zalven.

Indicaties voor het voorschrijven van medicijnen

Antibacteriële therapie wordt voorgeschreven in gevallen van:

  1. De locatie van de abcessen in gezicht en neus - bij afwezigheid van de noodzakelijke behandeling is het in de helft van de gevallen mogelijk dood vanwege het optreden van complicaties (meningitis, encefalitis).
  2. Wanneer de ziekte furunculosis is - wanneer het lichaam een ​​groot aantal steenpuisten is. Terugval en chronisch verloop van de ziekte duiden op een lage functionaliteit van het auto-immuunsysteem.
  3. De locatie van zweren in de liesstreek is gevaarlijk vanwege de nabijheid van de lymfevaten en de bloedsomloop en daarom is het mogelijk dat de infectie zich door het lichaam verspreidt en een septische toestand veroorzaakt.
  4. Als de persoon immunodeficiëntie heeft en chemotherapie ondergaat.
  5. Met complicaties van furunculosis - phlegmon, subcutane abcessen.

Geneesmiddelen dienen strikt te worden ingenomen volgens het behandelingsschema dat door de specialist wordt aanbevolen.

Antibioticabehandeling

Behandeling van de ziekte bereikt het beste effect tijdens complexe therapie en maakt gebruik van de methoden van:

  • immunotherapie - het omvat de middelen om de algemene immuniteit van het lichaam te behouden en de functionaliteit ervan te vergroten;
  • ozontherapie - hiermee kunt u de barrièrefunctie van het lichaam verhogen met behulp van geïnjecteerde zuurstof;
  • drug - omvat verschillende geneesmiddelen die bijdragen aan de onderdrukking van pathogene microflora. Ze omvatten ontstekingsremmende, decongestiva, antibacteriële en pijnstillende middelen.

Het behandelingsregime met geneesmiddelen van de antibioticagroep wordt voorgeschreven door de behandelende arts, onafhankelijk gebruik van medicinale stoffen is onaanvaardbaar.

Voordat antibacteriële geneesmiddelen worden voorgeschreven, wordt een test uitgevoerd voor de resistentie van pathogene microflora. Na het bepalen van de mate van gevoeligheid voor bepaalde geneesmiddelen, wordt een antibioticum voorgeschreven tegen steenpuisten.

Welke antibiotica moeten worden ingenomen bij de behandeling van steenpuisten? Voor de behandeling van de ziekte worden breedspectrumgeneesmiddelen gebruikt en de effectieve omvatten:

  • penicillinegroep;
  • macroliden;
  • cefalosporinen;
  • aminoglycosiden;
  • tetracyclines.

De belangrijkste indicaties voor het gebruik van antibacteriële middelen zijn:

  • stabiele huidlaesies met meerdere foci van ziektelokalisatie (furunculosis);
  • etterende uitslag in het gezicht;
  • Gecompliceerde aandoeningen - abcessen, lymfadenopathie, etc.

Bij het selecteren van de noodzakelijke middelen houdt de specialist rekening met de leeftijd en het lichaamsgewicht van de zieke, de algemene toestand van zijn lichaam, allergische reacties op antibiotica, chronische ziekten die in de geschiedenis aanwezig zijn.

Macrolide subgroep

De werking van deze subgroep is een overtreding van de synthese van een eiwit van een vreemde cel, met bacteriostatische (in lage concentraties) of bacteriedodende (bij hoge) effecten. De meest voorkomende zijn:

Farmacologische substanties zijn verkrijgbaar in tablet-, capsule-, granulaire, poedervormen. De positieve eigenschappen van deze medicijnen zijn:

  • hoog rendement in relatie tot verschillende soorten pathogenen (bacteriën);
  • laag toxiciteitsniveau;
  • goed verdragen door de zieke;
  • mogelijkheid van gebruik in de kinderperiode;
  • toestemming om te gebruiken in de periode van uitvoering;
  • veiligheid.

Een subgroep van macroliden wordt aanbevolen voor gebruik in de primaire stadia van de ziekte. Geneesmiddelen versnellen het genezingsproces en voorkomen de ontwikkeling van mogelijke complicaties - etterig abces, sepsis. Ernstige graden van de ziekte vereisen de injectie van medicijnen - voor snelle penetratie in de bloedsomloop.

Penicilline subgroep

Om van steenpuisten af ​​te komen, worden beschermde penicillines gebruikt - vernietigend de celwandstructuur van pathogene micro-organismen. Je kunt antibiotica gebruiken:

  • "Clavulaanzuur";
  • "Ampicilline" - 20 tabletten per verpakking, 250 mg;
  • "Amoxicilline";
  • "Ekoklav";
  • "Medoklav";
  • "Oksamp";
  • "Augmentin";
  • "Augmentin";
  • "Penicilline";
  • "Penicilline";
  • "Ampioks";
  • Flemoxine Solutab;
  • "Femoklav".

Penicillines worden gebruikt in de strijd tegen steenpuisten vanaf het begin van de ontdekking van een medicinale stof tot het heden. Een remedie voor chiria wordt aanbevolen na het raadplegen van een arts.

Cephalosporine Subgroep

Furunculosis kan worden genezen met cefalosporines. Preparaten voorkomen de verspreiding en penetratie van bacteriën in de binnenste lagen van de dermis. Deze omvatten:

  • "Cefuroxime";
  • "Tsefipim";
  • "Cefazolin";
  • "Cephalexin";
  • "Ciprofloxacine" wordt vaak voorgeschreven 1000 mg, meer precies, 500 mg tweemaal daags.

Voor de behandeling van furunculose zijn ze de meest effectieve remedie. De medicijnen zijn moderne antibiotica en de mogelijke weerstand van microflora daarop is minimaal. Vitaminen met furunculosis moeten worden voorgeschreven bij gebruik van antibiotica.

Subgroep van actuele medicatie

Naast interne toediening wordt een groep geneesmiddelen uit een reeks antibiotica uit een kookpunt lokaal aangebracht, in de vorm van zalven. In de moderne geneeskunde worden gebruikt:

"Levomekol" is geïndiceerd voor de purulent-necrotische fase van de aandoening, het is verboden bij het bepalen van een individuele allergische reactie. Zalven worden toegepast op katoenen gaasverbanden en bevestigd op de huidletsels op de grond. Tetracycline als een zalf wordt in de meeste gevallen voorgeschreven.

In sommige gevallen wordt het medicijn direct in het wondoppervlak geïnjecteerd, in gevallen van een abces. Dressings veranderen dagelijks.

Andere antibiotica

Gebruikt voor de behandeling van steenpuisten:

  • "Chlooramfenicol";
  • "Lincomycin";
  • "Fucidinum";
  • "Tetracycline";
  • "Fuzidin";
  • "Chloramphenicol".

Met zweren kunt u medicijnen drinken in de vorm van tabletten en soms moet u injecties doen. De keuze van het type medicatie hangt af van de mate van verwaarlozing van de ziekte en de leeftijd van de patiënt. In de kinderperiode worden tabletformulieren minder vaak toegewezen - peuters ontkennen tablets. Tetracycline wordt vaker gebruikt in de vorm van tabletten of zalven.

Principes van het nemen van medicatie

Het voorschrijven van medicijnen gebeurt uitsluitend door de aanwezige dermatoloog. De belangrijkste contra-indicaties voor het gebruik van antibiotische therapie zijn:

  • perioden van zwangerschap en voeding;
  • psoriasis;
  • eczeem;
  • individuele allergische reactie op antibiotica;
  • overtreding van de functionaliteit van de lever.

Geneesmiddelen op basis van zalven worden als veiliger beschouwd - ze hebben een minimaal aantal bijwerkingen, er is geen systemisch effect en het gebruik ervan vereist geen specifieke voorbereiding.

Medicijntabletten kunnen negatieve effecten hebben op het maag-darmstelsel. Lokale vormen van medicijnen worden niet gebruikt bij de vorming van steenpuisten op het gezicht - misschien af ​​en toe een verzachting van de necrotische staaf en de verdere verspreiding van etterende bacteriën.

Na het innemen van de pillen, is het nodig om de interne microflora van het lichaam te herstellen, met behulp van eubiotica. Bij gebruik van meerdere geneesmiddelen is een analyse van de compatibiliteit en perceptie van deze stoffen door het lichaam verplicht.

Basisregels voor het nemen van medicijnen:

  1. Medicijnen innemen zonder tijdverlies - het actieve bestanddeel van een antibioticum moet zich in het bloed ophopen en een zekere concentratie hebben.
  2. Het wordt niet aanbevolen om alcoholhoudende dranken te gebruiken - alcohol vernietigt farmacologische geneesmiddelen.
  3. Het is verboden om de aanbevolen dosering en het medicijn zelf te veranderen.
  4. Als er een allergische reactie optreedt, stop dan met het innemen van de medicatie en raadpleeg uw arts.
  5. Probiotica mogen niet worden gebruikt tijdens het gebruik van farmacologische middelen - ze worden gebruikt na antibioticatherapie.

Elke afwijking van het voorgestelde behandelingsregime zal leiden tot falen van de behandeling en kan complicaties van furunculose veroorzaken. Antibiotica en alcohol zijn niet compatibel - bij eenmalig gebruik van alcoholische dranken moet het hele verloop van de behandeling opnieuw worden uitgevoerd.

Resultaten en antwoorden op vragen

Meerdere steenpuisten worden met antibiotica genezen, maar het proces duurt lang. Kinderen kunnen alleen medicinale stoffen krijgen volgens het schema voorgeschreven door de kinderarts. Zelf-voorschrijvende medicijnen zijn onaanvaardbaar.

Als een specialist een schema heeft voorgeschreven dat een allergische reactie bij een kind veroorzaakte, moet de behandelingskuur worden gewijzigd. U kunt opnieuw om advies vragen en duidelijk maken dat het geneesmiddel bijwerkingen veroorzaakt.

  1. Zorg ervoor dat u alle pillen gebruikt die zijn voorgeschreven door een arts? Drink medicijnen voor de voorgeschreven tijd van opname - de kook zal niet worden genezen door de behandeling te onderbreken.
  2. Wat is het beste antibioticum? Degene die het gebruik van de dokter heeft aanbevolen. Vergeet niet om vitaminen te drinken samen met antibiotica.
  3. Ik drink medicijnen en kookt meer. Bij een sterke toename van abcessen is een bezoek aan een dermatoloog verplicht.

Als antibacteriële therapie niet heeft geholpen in de strijd tegen de ziekte, wordt de zieke opgenomen in het ziekenhuis voor verdere behandeling.

Welke antibiotica worden gebruikt voor puisten  antibioticum voor puistjes ле Medicatie

Wat is antibiotica

Furunculosis is een etterige ontstekingsziekte die zich verspreidt naar de haarzakjes in verschillende anatomische delen van het menselijk lichaam. Pathologie wordt vrij vaak gediagnosticeerd onder de moderne bevolking en maakt ongeveer 17% van alle gevallen van huidziekten.

Aanvankelijk lijkt de puist een beetje op te stijgen, gepaard met pijn, jeuk. Gedurende 2-3 dagen hoopt er zich pus op die eruit komt en een zweer achterlaat op de plaats van de laesie. Het veroorzaakt een soortgelijk proces Staphylococcus aureus.

Staphylococcus aureus behoort tot opportunistische bacteriën, dat wil zeggen, het leeft permanent op de huid en leidt alleen onder invloed van bepaalde negatieve factoren tot de ontwikkeling van de ziekte.

Kookt zijn verdeeld in de volgende soorten:

Het nemen van antibiotica met steenpuisten op het gezicht is een extreme maatregel. Ja, ontsteking kan het beste worden verwijderd met antibiotica, maar ze hebben een groot aantal contra-indicaties en bijwerkingen die absoluut niet nodig zijn.

Acne kan om verschillende redenen verschijnen. In de absolute meerderheid van gevallen is de furuncle, acne, kook het antwoord van het lichaam op het werk van pathogene microben.

Zulke schadelijke inwoners van de microwereld omringen mensen altijd. Maar alleen met storingen in verdedigingssystemen beginnen micro-organismen zich te vermenigvuldigen, waardoor ze ontsteking veroorzaken en dan het uiterlijk van een steenbuil.

Het is precies de reden voor het falen van beschermende systemen en de oorzaak van het optreden van steenpuisten.

Meteen is het moeilijk om de vraag te beantwoorden: "Wat is het beste antibioticum voor steenpuisten?" Het hangt allemaal af van de reden voor de ontwikkeling van een dergelijk lelijk en pijnlijk ontstekingsproces.

Alleen een arts kan een medicijn voorschrijven, waarbij de oorzaken van steenpuisten worden bepaald. Antibiotica zijn een grote groep geneesmiddelen die werken in de strijd tegen pathogene micro-organismen.

Maar bacteriën, ziektekiemen die ontstekingen veroorzaken, veel. Voor de behandeling van dergelijke problemen, wanneer het nodig is om geneesmiddelen van de richting van het antibioticum te gebruiken, worden dergelijke groepen gebruikt:

  • aminoglycosiden;
  • macroliden;
  • penicillines;
  • tetracyclines
  • cefalosporinen.

Bij de behandeling van furunculosis moeten ook vitaminen en immunostimulantia worden gebruikt. Geef de specifieke naam van het geneesmiddel, de vorm van de toepassing - zalven, tabletten, capsules, verbanden - kan alleen de behandelende arts.

Ook om medische redenen bij de behandeling van acne en steenpuisten kan fysiotherapie worden gebruikt.

De eerste stap om de huid schoon te maken - elimineer de oorzaken

In de etiologie van elke pathologie zijn er risicofactoren die de kans op ziek worden aanzienlijk vergroten. De eerste stap naar een schone en gezonde huid is om bepaalde voedingsregels en reguliere hygiëneprocedures te volgen.

Elke pyodermie is een gevolg van het gebrek aan basis hygiënische vaardigheden. De gewoonte om jezelf aan te raken met vuile handen op je gezicht is niet zelden hard en langdurig genezen van acne en acne.

Daarom elimineren we de oorzaken van staphylococcale folliculitis en volgen dan de aanbevelingen van de behandelende arts.

Soorten steenplukken en hun frequente lokalisatie

Gezicht koken

Pijnlijke aanslagpuisten kunnen op elk deel van de huid voorkomen, maar de meeste ontsteking is gelocaliseerd op bepaalde delen van het lichaam: de achterkant van het hoofd, de billen, de handen, het gezicht, de dijen en de onderrug.

tafel

Antibiotica voor steenpuisten worden gebruikt in de volgende groepen:

Penicilline is effectief voor steenpuisten veroorzaakt door de meeste gram-positieve bacteriën.

Penicilline-antibiotica zijn:

  • semi;
  • biosynthese;
  • natuurlijk.

De negatieve kant van de medicijnen wordt beschouwd als de ontwikkeling van bacteriestammen die resistent zijn tegen hen.

Furuncle of furunculosis is het best behandeld:

  • benzylpenicilline;
  • bitsillinom;
  • Ampicilline.

Cephalosporines worden voorgeschreven tegen de ontwikkeling van een infectieus proces diep in de huid en zachte weefsels. Er zijn vier generaties medicijnen in deze serie.

Goed bewezen:

De werking van macroliden verschilt van de vorige soorten. Wanneer de lichaamstemperatuur tegen de achtergrond van rijping van de kook stijgt, heeft hun ontvangst meer prioriteit. Elk antibioticum uit deze serie draagt, naast het bacteriostatische effect, bij tot de verbetering van de afweer en heeft ontstekingsremmende eigenschappen.

Een antibioticum met een furunculose van een aantal macroliden moet met de nodige voorzichtigheid worden gebruikt voor mensen met een disfunctie van natuurlijke filters. Het kan zich ophopen in het lichaam. Drugs drinken aan patiënten met verminderde spijsvertering. Ze beschadigen de microflora het minst.

Tegen de accumulatie van pus aan de kook helpt het:

Traditionele recepten voor de behandeling van steenpuisten in de vroege stadia

Als u geen arts kunt bezoeken, kunt u proberen de pijn en zwelling in ontstekingen te verminderen met behulp van populaire recepten. Ook helpen folk remedies de vroege rijping van de staaf en de verwijdering van pus uit de wond.

Vers geperst uiensap en knoflook helpen bij het lokaliseren van ontstekingen, versnellen de rijping van de kern en de uitscheiding van pus. Voor de behandeling van steenpuisten wordt aanbevolen de aangetaste huid meerdere malen per dag te smeren met vers sap van ui of knoflook.

Vers sap van ui en knoflook

Als ontsteking zich heeft gevormd op de dijen of billen, dan kunt u het volgende recept toepassen: meng honing en bloem tot een dikke massa is gevormd. Breng de resulterende cake aan op de ontstoken formatie. Honing is een natuurlijk antisepticum en helpt bij het verwijderen van pus uit een wond.

Aloë heeft antiseptische en antimicrobiële effecten. Om de ontsteking te verminderen en uitstroom van etter te veroorzaken, wordt het aanbevolen om de geplette plant op de furunkel aan te brengen.

Aloë-kookbehandeling

De hoefblad heeft een wondhelend en ontstekingsremmend effect, dus gebroken verse bladeren zijn een effectief middel om ontstekingen te verminderen en de huid snel te genezen. Het wordt aanbevolen om deze plant te gebruiken nadat de staaf uit de wond is gekomen.

Belangrijke informatie! Het is de moeite waard eraan te denken dat elke zelfbehandeling niet alleen nutteloos is, maar ook gevaarlijk voor de gezondheid.

Wat zijn de symptomen gemanifesteerd (met foto)

Welke tekens laat dit probleem zien? Dit zijn abcessen met een duidelijke lokalisatie en scheiding van een gezonde huid. Ze genezen niet voor een lange tijd en zijn moeilijk te behandelen.

De typische symptomen van folliculitis zijn de omvang van de laesie en het grote aantal elementen. Als de follikel er maar één is en binnen 3-5 dagen geen nieuwe elementen van de uitslag verschijnen, is dit hoogstwaarschijnlijk geen stafylokok infectie, maar een gevolg van blokkering van de talgklier.

Differentiële diagnose vereist het elimineren van sycosis en impetigo. De ziekte is altijd chronisch van aard, het is onmogelijk om de epidermis volledig te zuiveren en de immuniteit ervan voor stafylokokken te garanderen vanwege de biochemische processen die plaatsvinden.

Als een persoon eenmaal ziek wordt, riskeert hij in de toekomst het corresponderende klinische beeld te geven bij elk contact met stafylokokken.

Ziekte behandeling

Furunculosis kan zich niet alleen ontwikkelen bij volwassenen, maar ook bij kinderen. Antibioticabehandeling wordt alleen in extreme gevallen uitgevoerd, omdat dergelijke geneesmiddelen een groeiend lichaam kunnen schaden.

In de regel volstaat het dat kleine patiënten voldoen aan hygiënische normen en laesies behandelen met antiseptische oplossingen, soms worden ontstekingsremmende medicijnen voorgeschreven.

Antibiotica worden getoond bij de ontwikkeling van de volgende aandoeningen:

  1. Het risico van verspreiding van de infectie naar nabijgelegen weefsels.
  2. Schade aan de kook door een kind.
  3. Uitgebreide laesie van het lichaam met de vorming van meerdere steenpuisten.
  4. Chirurgische behandeling van de ziekte.

Dosering en behandeling met antibiotica bij kinderen worden individueel bepaald op basis van de ernst van de pathologie, de leeftijd van het kind en zijn lichaamsgewicht.

In dergelijke gevallen kunnen dergelijke geneesmiddelen worden voorgeschreven:

  • Cephalexin in poedervorm (gebruikt voor suspensie);
  • Fuzidine-natrium in de vorm van een suspensie (kan vanaf de geboorte worden toegediend);
  • Amoxiclav (vereist een toename van het dagelijkse volume van de geconsumeerde vloeistof).

Om de manifestaties van furunculosis te elimineren, worden verschillende antibacteriële middelen gebruikt. De meest voorkomende en effectieve worden getoond in de tabel.

Naast de bovengenoemde geneesmiddelen worden voor de behandeling van furunculose op grote schaal dergelijke lokale effecten gebruikt:

Furunculosis is een zeer onaangename ziekte, dit betreft zowel de persoonlijke sensaties van de patiënt als uiterlijke cosmetische gebreken. Daarom is de meerderheid van de patiënten die lijden aan deze pathologie geïnteresseerd in welke middelen moeten worden gebruikt en welke moderne behandelingsmethoden voor de ziekte bestaan.

Tegelijkertijd moeten veiligheid en efficiëntie in optimale verhouding worden gecombineerd. Om de juiste keuze te maken van welke antibiotica voor steenpuisten kunnen worden genomen, is het alleen mogelijk door de resultaten van laboratoriumtests.

Daarom klinkt de eerste regel voor de behandeling van steenpuisten met antibiotica als volgt: probeer niet alle beschikbare medicijnen een voor een uit, sla de gevoeligheidstest over in het dichtstbijzijnde laboratorium. En bespaar geld en tast de gezondheid van de darmmicroflora niet aan.

Onjuiste therapie of zelfbehandeling van furunculosis kan systemische complicaties en een chronische vorm veroorzaken. omdat een ziekte van bacteriële etiologie, kan het proces zich uitbreiden naar andere organen.

Als de kook niet naar buiten toe opent, maar binnenin, zal dit leiden tot het binnendringen van bacteriën in de bloedbaan, wat gevaarlijk is met sepsis (een systemische ontstekingsreactie van het hele organisme). De locatie van de kook aan gezicht en hals is een gevaarlijke ontwikkeling van meningitis.

Manifestaties van furunculosis zijn vergelijkbaar met andere ziekten (hydradenitis, carbuncle, miltvuur). Alleen een arts kan de diagnose stellen, de ernst van de aandoening beoordelen en de behandeling voorschrijven (thuis of thuis).

Bij de behandeling van koken kan niet zonder antibiotica, de ziekte wordt veroorzaakt door pathogene bacteriën. Therapie is afhankelijk van de complexiteit van het proces. Als furunculose mild is, kan alleen lokale behandeling worden gebruikt (zalven, lotions, spoelen).

Als de temperatuur is samengevoegd en de gezondheidstoestand verslechtert, worden antibiotica voorgeschreven voor orale toediening.

Naast antibiotica voor de behandeling van steenpuisten, worden speciale medicijnen voorgeschreven die de uitstroom van pus verhogen, ontstekingen en pijn verminderen. Zalven die worden voorgeschreven om ontstekingshaarden te behandelen, zijn onderverdeeld in drie typen: beïnvloeding van bacteriën, trekken en genezing.

Antibiotica van steenpuisten worden voorgeschreven na het bepalen van de gevoeligheid van bacteriën voor hen. De arts krijgt etterende inhoud uit het midden van de laesie door te schrapen. Bacteriologisch onderzoek door de methode van zaaien draagt ​​bij aan de juiste selectie van antibacteriële geneesmiddelen.

Furunculosis wordt ontsteking van de haarzakjes genoemd. Bovendien wordt een dergelijke diagnose gesteld wanneer dergelijke ontstekingen niet afzonderlijk maar meervoudig zijn.

Meestal verschijnen er steenpuisten op het gezicht, nek, oksels, borst en rug. De oorzaken van dit fenomeen liggen in stafylokokkeninfecties, of liever in Staphylococcus aureus.

Het gevaar van deze ziekte ligt in het feit dat, samen met de bloedbaan, de infectie zich door het lichaam verspreidt en de opkomst van alle nieuwe steenpuisten veroorzaakt.
.

Als er steenpuisten op de nek of het hoofd verschijnen, kan dit al gevaarlijk zijn voor het menselijk leven, omdat de hersenen zich in de onmiddellijke nabijheid van ontstekingen bevinden.

Behandeling van furunculose heeft zijn eigen kenmerken. Bij een enkele kookbeurt wordt antibiotische therapie meestal niet voorgeschreven. Indicaties voor het gebruik van deze geneesmiddelen zijn:

  • meerdere kookt;
  • kookt zich op het gezicht en hals;
  • complicaties van furunculosis, waarbij lymfeklieren en bloedvaten worden aangetast;
  • kookt gepaard met een abces.

Ook verplicht is de behandeling met antibiotica voor chronische furunculose. Een goede aanvulling op deze therapie is het gebruik van versterkende, immuunstimulerende geneesmiddelen en vitaminetherapie.

Soorten antibiotica

De zweren in het gezicht, in de overgrote meerderheid, zijn vatbaar voor dissectie gevolgd door drainage. Als het proces van de vorming van steenpuisten chronisch is of abces, dan kan de arts een breed scala aan antibiotica voorschrijven dat complicaties helpt voorkomen en de snelle genezing van de inflammatoire focus bevordert.

Antibiotica voor steenpuisten op het gezicht kunnen worden voorgeschreven, zelfs voordat de kook is onthuld. Na opening kan het antibioticum worden herzien om de gevoeligheid van pathogenen voor antimicrobiële stoffen te weerspiegelen.

Vaker dan anderen kunnen worden toegewezen:

  • macrolidedrugs (macropen, sumamed, erytromycine);
  • penicilline (ampicilline, amoxicilline, ampioks);
  • cefalosporine-reeks (ceftriaxon, cefotaxime, cefazoline);
  • een aantal aminoglycosiden (gentamicine, amikacine, monomitsine);
  • tetracycline-reeks (doxycycline, tetracycline).

Externe antimicrobiële behandeling van furunculose in het gezicht wordt zelden gebruikt, omdat zalven en lotions de tere huid van het gezicht kunnen verzachten en bijdragen aan de verspreiding van infecties.

Antibiotica met een kook van de neus worden voorgeschreven na lokale behandeling van de inflammatoire focus met een antisepticum (alcoholoplossing, furaciline, salicylzuur).

Als de kook zich op het slijmvlies van de neusholte bevindt, gebruik dan antibacteriële zalven en crèmes. Binnen worden breedspectrumantibiotica gebruikt.

Praktijkbehandeling met methicilline, erytromycine, ceborine, oleandomycine, metacycline en andere geneesmiddelen. Als een extra middel gebruiken vitamine-minerale complexen, immunostimulantia, externe middelen (bijvoorbeeld baktroban).

In ongecompliceerde gevallen worden sulfonamiden (sulfadimethoxine, norsulfazol, enz.) Gebruikt.

In de acute fase van het proces kunnen penicilline-antibiotica worden ingenomen, geneesmiddelen zoals bicilline, ampicilline, omdat vaak andere antibiotica niet het verwachte effect hebben.

Opgemerkt moet worden dat de benoeming van antibiotica met een enkele ongecompliceerde furuncle optioneel. Antibioticatherapie wordt alleen geschikt geacht voor meerdere, gecompliceerde of terugkerende steenpuisten, evenals voor het chronische beloop van furunculose.

Met het gebruikelijke proces van steenpuisten in de lies, worden oxacilline, methicilline (im), erythromycine, tetracycline gebruikt. De behandeling duurt meestal minstens een week.

Na 5 dagen wordt de cursus herhaald. Totale behandeling moet bestaan ​​uit 2 of 3 gangen, afhankelijk van de situatie.

Andere antibiotica kunnen ook worden gebruikt als de gevoeligheid van de pathogene flora voor antimicrobiële middelen bekend is. Daarnaast voorgeschreven sulfadimetoksine, vitaminetherapie, immunostimulantia.

In sommige gevallen is het mogelijk om een ​​stafylokokkenvaccin, een stafylokokken-toxoïde, antifagine, een antistaphylococcen immunoglobuline en andere geneesmiddelen in combinatie met niet-specifieke immunostimulerende middelen te gebruiken.

Vaak voorgeschreven procedures met antibiotica. Meestal is het fonoforese van een antibioticumzalf: neomycine, gentamicine, levomycetinum zalf.

Antibiotica voor puisten onder de arm worden voorgeschreven afhankelijk van het stadium van het ontstekingsproces (rijping, dissectie of genezing).

Met ongecompliceerde puisten onder de arm, wordt systemische therapie meestal niet beoefend. Gebruik alleen externe behandeling:

  • wrijven met boric of salicylische alcoholoplossing (2%);
  • smering met zuiver ichthyol;
  • smering met antibiotische oplossing in dimexidum.

Nadat de wond is verdwenen, worden poeders en zalven met antibiotica en sulfonamiden gebruikt.

Wanneer kookt onder de arm kan niet:

  • zet kompressen (zowel alcohol als antibioticum);
  • knijp aan de kook, vooral in de beginfase.

In de meeste situaties worden antibioticuminjecties gebruikt om steenpuisten in het oor te behandelen:

  • penicilline-serie met antistafylokokkenactiviteit;
  • tetracycline;
  • macrolide-antibiotica in combinatie met sulfanilamide-geneesmiddelen.

Antibiotica voor zweren in het oor zijn noodzakelijk om complicaties te voorkomen, omdat het binnenoppervlak van het oor vrij dicht bij de vitale delen van de hersenen ligt.

Voor terugkerende steenpuisten worden penicillinepreparaten gebruikt (halfsynthetische is beter), bijvoorbeeld benemycine of vibromycine.

Bij chronische oor-furunculosis wordt toediening van een stafylokokkenvaccin, anatoxine, een antistaphylococcaal immunoglobuline en in ernstige gevallen een anti-lymfocyt immunoglobuline voorgeschreven.

Ook kunnen antibiotica topisch worden gebruikt, als poeders, zalven of voor fysiotherapeutische procedures.

Statistieken zeggen dat meer dan 80% van de kinderen in ons land zonder voldoende reden antibiotica nemen. Immers antibiotica hebben veel bijwerkingen, wat niet de beste manier is om de gezondheid van het kind te beïnvloeden.

Antibiotica voor steenpuisten worden in slechts 5-10% van de gevallen als geschikt beschouwd, en zelfs dan alleen als de complicaties van steenpuisten optreden.

Wanneer antibiotica worden voorgeschreven voor steenpuisten bij kinderen:

  • als er een risico is op verspreiding van de infectie (kook in dergelijke gevallen een kookpunt met een antibioticumoplossing);
  • als het kind een operatie ondergaat om een ​​etterende focus te openen (na de operatie wordt algemene antibioticumtherapie voorgeschreven);
  • als het proces niet beperkt is tot één pinda, maar er zich uitgebreide furunculose ontwikkelt (lokale en algemene antibioticabehandeling wordt gebruikt);
  • als het kind zelfstandig geprobeerd heeft om de onrijpe kook te openen (vooral als het zich in het gezicht of op de hoofdhuid bevindt).

Een antibioticum wordt individueel voorgeschreven door een kinderarts, afhankelijk van de leeftijd, het gewicht en het stadium van de ziekte van het kind.

Welke antibiotica worden het meest gebruikt bij de behandeling van steenpuisten:

  • penicilline-serie - amoxiclav, ampicilline, amoxicilline - een van de eerste bekende antibiotica, die tot op heden met succes worden gebruikt;
  • de cefalosporine-serie - ceftriaxon, cefazoline, cefotaxime, enz. - worden vaak voorgeschreven met de ineffectiviteit van antibiotica van een aantal penicillines;
  • gentamicine (aminoglycoside) - beïnvloedt stafylokokken die resistent zijn tegen penicillines. Niet van toepassing tijdens zwangerschap en kindergeneeskunde;
  • tetracycline - een breed-spectrum antibioticum, gebruikt in de vorm van tabletten en lokale preparaten;
  • chloramphenicol - werkt op bacteriën die resistent zijn tegen penicillines, streptomycine en sulfamedicijnen. Een zeer sterk medicijn, dus het gebruik ervan tijdens zwangerschap en kindergeneeskunde wordt sterk afgeraden. Het heeft veel bijwerkingen.

Zalf met antibiotica voor steenpuisten:

  • Gentamicine - verkrijgbaar in een tube van 15-80 g;
  • tetracycline - buis van 100 g;
  • chlooramfenicol - geproduceerd in de vorm van dik smeersel in een buis (25 en 30 g) of in een pot (25 of 60 g);
  • Levomekol zalf - een combinatie van het antibioticum chloramphenicol en het reductiemiddel methyluracil;
  • Synthomycin zalf is een geneesmiddel vergelijkbaar in actie met chlooramfenicol. Verkrijgbaar in glazen van 25 g.

In deze pathologie worden verschillende groepen geneesmiddelen gebruikt, waarvan het gebruik meestal gebaseerd is op de gevoeligheid van het pathogeen voor een bepaald medicijn.

In de complexe behandeling worden, naast antibiotische therapie, vitaminepreparaten, versterkende middelen, lokale antibacteriële geneesmiddelen gebruikt. Het is ook mogelijk om sulfadrugs met een bacteriostatisch effect te gebruiken.

Laten we eens in meer detail kijken - welke antibiotica voor furunculosis kunnen worden gebruikt voor systemische therapie.

In acute vorm worden meestal penicillinepreparaten voorgeschreven: de dosering en de frequentie van toediening worden bepaald door de behandelende arts. In gevallen waar andere groepen niet effectief zijn, worden medicijnen voorgeschreven zoals Bicilline en Ekmonovocilline.

Algemene thuistherapie omvat ook het aanpassen van het dieet, wat de hoeveelheid koolhydraten en pittig voedsel beperkt. Als regel worden in plaats van een douche warme warme desinfecterende baden met kaliumpermanganaat aanbevolen en wordt de huid plaatselijk behandeld met salicylzuur of kamfer.

Misbruik de farmacologische geneesmiddelen niet, in aanwezigheid van enkele, ongecompliceerde steenpuisten is het voldoende versterkende en lokale therapie. Krachtige stoffen worden meestal gebruikt in de nederlaag van het gezicht, met een complicatie van lymfadenitis of lymfangitis.

[tip] Patiënten die lijden aan de chronische vorm moeten een uitgebreid onderzoek ondergaan om de predisponerende factoren van de ziekte en het doel van de overeenkomstige individuele behandeling te identificeren. [/ tip]

Voor poliklinische behandeling worden antibiotica voorgeschreven voor orale toediening van furunculose: "Erytromycine", "Amoxicilline", "Flemoxin Soljutab", "Tsiprolet", "Azitral" en vele andere.

Vergeet ook niet het lang bekende medicijn "Streptocid" - het kan worden geproduceerd in de vorm van tabletten en poeders. Het helpt veel als je het gebruikt als een medicijn bij uitstek voor externe poeders en compressen.

Tabel met antibacteriële middelen tegen steenpuisten (met namen):

Voor Meer Informatie Over De Behandeling Van Acne